Zakrystia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zakrystia w katedrze w Kolonii
Wnętrze zakrystii kościoła św. Krzyża w Rumi

Zakrystia (st. wł. sacristia od sacrista – sługa kościelny, zakrystian, z łac. sacer - świętość) – boczne pomieszczenie sakralne występujące w świątyniach chrześcijańskich, umieszczane najczęściej z północnej lub południowej strony prezbiterium i połączone z nim wejściem.

Służy do przechowywania naczyń i szat liturgicznych, przygotowywania się kapłanów do odprawiania obrzędów liturgicznych. Zakrystia pojawiła się w okresie średniowiecza w miejsce diakonikonu.

W zakrystii znajduje się m.in. lawaterz.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia chrześcijaństwa, t. 4, Kielce, wyd. Jedność, 2005.