Château de Chillon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Zamek Chillon)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek Chillon
Zamek Chillon
Państwo  Szwajcaria
Miejscowość okolice Montreux
Typ budynku zamek
Położenie na mapie Szwajcarii
Mapa lokalizacyjna Szwajcarii
Zamek Chillon
Zamek Chillon
Ziemia 46°24′51″N 6°55′39″E/46,414167 6,927500Na mapach: 46°24′51″N 6°55′39″E/46,414167 6,927500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Podziemia. Widoczna jest tutaj skała, na której zbudowano zamek.
Szerszy widok z zamkiem od strony północnej

Zamek Chillonśredniowieczny zamek obronny w kantonie Vaud w Szwajcarii, wzniesiony na skalnej ostrodze wrzynającej się w wody Jeziora Genewskiego, na jego wschodnim krańcu, między Montreux a Villeneuve.

Skalisty cypel, na którym wzniesiono zamek, stanowił zawsze strategiczny punkt o wysokich, naturalnych walorach obronnych. Umożliwiał on kontrolę wąskiego przesmyku między Alpami a Jeziorem Genewskim, będącego ważnym punktem na szlaku łączącym północ z południem Europy.

Pierwsze ślady osadnictwa na skale datuje się na epokę brązu. Dzisiejszy kształt zamku jest rezultatem wielu wieków ciągłych rozbudów i przebudów. Data powstania pierwotnych obwarowań nie jest znana. Jednak zgodnie z archiwalną dokumentacją, na podstawie której odtwarzano zamek w XIX w. i badaniami archeologa Alberta Naefa (1862-1936), poważne prace wokół obecnych dziedzińców przeprowadzone zostały w XI i XIII w. Wtedy to obwarowania zostały znacznie powiększone i rozbudowane.

Początkowo zamek był własnością biskupów Sion. W XII w. został oddany w lenno książętom sabaudzkim. Za panowania księcia Piotra II Sabaudzkiego, obecny kształt nadał budowli architekt Pierre Mainler. Po rozbudowie zyskała ona na znaczeniu i służyła do kontroli szlaków handlowych do Włoch przez przełęcz św. Bernarda. Fosa była ukształtowana naturalnie; została poszerzona w XIII w., zasypana w XIX w., a odkopana w 1903 r. Obecny drewniany most został zbudowany w XVIII w. i zastąpił wcześniejszy zwodzony.

Wokół pierwszego dziedzińca wznoszą się zabudowania koszarowe oraz wejście, wokół drugiego – siedziba kasztelana, magazyny i więzienia. Trzeci dziedziniec otoczony jest przez apartamenty książęce i dworskie wraz z kaplicą.

W 1536 r. zamek został zdobyty przez mieszkańców Berna. Służył im przez wiele lat jako skład, arsenał oraz siedziba panów feudalnych (Szwajcarzy, będąc wolnymi ludźmi, kupowali prawa feudalne jako społeczność i egzekwowali je z pełną starannością). To oni przykryli wieże obronne oraz ganki straży. Podczas rewolucji francuskiej w kantonie Vaud zamek stał się własnością kantonu.

Obecne podziemia zamku służyły w XIII w. jako magazyn. W XIV zostały zamienione na więzienie, w którym więziono przez 4 lata szwajcarskiego duchownego i patriotę, przeora klasztoru świętego Wiktora z Genewy, François Bonivarda (był przykuty do piątego filaru od wejścia do obecnych podziemi).

Byron, autor poematu romantycznego "Więzień Chillonu", zwiedzał zamek w lipcu 1816 r. (na jednym z filarów widać wyryty przez niego podpis).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Informator dostępny podczas zwiedzania zamku.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]