Zapalenie tchawicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zapalenie tchawicy
tracheitis
ICD-10 J04
Ostre zapalenie krtani i tchawicy
J04.1 Ostre zapalenie tchawicy
J04.2 Ostre zapalenie krtani i tchawicy
ICD-10 J37
Przewlekłe zapalenie krtani i tchawicy
J37.1 Przewlekłe zapalenie krtani i tchawicy

Zapalenie tchawicy (łac. tracheitis) – choroba górnych dróg oddechowych, zazwyczaj o etiologii wirusowej[1]. Najczęstszymi drobnoustrojami są wirusy grypy, paragrypy, rhino, adeno, RS oraz rzadziej bakterie atypowe: Chlamydia pneumoniae oraz Mycoplasma pneumoniae[1]. W formie ostrej przebiega często z zapaleniem oskrzeli oraz krtani (pseudokrup)[1]. Zakażenie tchawicy może być wstępem do zapalenia oskrzeli. W postaci przewlekłej często ma wspólna etiologię i przebieg z przewlekłym zapaleniem gardła. Ostre zapalenie tchawicy zaczyna się nagle bólami za mostkiem, nasilającymi się przy głębokim oddychaniu oraz kaszlem, początkowo suchym i bolesnym, następnie przechodzącym w kaszel wilgotny. Schorzeniu mogą towarzyszyć inne objawy stanu zapalnego, takie jak stany podgorączkowe, osłabienie i złe samopoczucie. Najczęściej choroba jest uleczalna, lecz w najgorszych wypadkach grozi śmiercią.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie polega na zapewnieniu choremu powietrza właściwego do oddychania, a więc ciepłego, czystego i wilgotnego. Stosuje się inhalację z węglanu sodowego, olejków eterycznych lub ziół o działaniu ściągającym. Podaje się leki przeciwzapalne, w wyjątkowych przypadkach sulfonamidy. Ponieważ czynnikiem sprawczym najczęściej są wirusy, podawanie antybiotyków jest bardzo dyskusyjne[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Danuta Dzierżanowska: Antybiotykoterapia praktyczna. Bielsko-Biała: [Alfa]-Medica Press, 2008, s. 405-418. ISBN 978-83-7522-013-1.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.