Zgryz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy stomatologii. Zobacz też: Zgryz – audycja radiowa.

Zgryz – pojęcie dynamiczne określające stosunek łuków zębowych szczęki i żuchwy w każdej pozycji żuchwy, jest indywidualny dla każdego osobnika.

U psów[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Zgryz (kynologia).

U człowieka[edytuj | edytuj kod]

Zgryz jest pozycją indywidualną dla każdego pacjenta, ocenianą w zwarciu centrycznym.

W zgryzie prawidłowym (eugnacja):

  • linia symetrii górnego łuku zębowego pokrywa się z linią symetrii dolnego łuku zębowego i linią symetrii twarzy
  • górny łuk zębowy ma kształt półelipsy a dolny – paraboli,
  • zęby górnego łuku pokrywają powierzchnie przedsionkowe dolnego łuku (w zębach bocznych → guzki policzkowe zębów górnych zachodzą na guzki policzkowe zębów dolnych),
  • zęby kontaktują się z zębami sąsiednimi w łuku w miejscach stycznych (nie dotyczy to ostatnich zębów obecnych w łuku, tj. prawidłowo trzecich trzonowców),
  • zachowana jest tzw. zasada triady zębowej – każdy ząb styka się z dwoma zębami drugiego łuku (każdy oprócz dolnych siekaczy przyśrodkowych i górnych trzecich zębów trzonowych, które stykają się z jednym zębem),
  • występuje I klasa Angle'a (guzki policzkowe mezjalne górnych pierwszego i drugiego trzonowca rzutują w bruzdy międzyguzkowe policzkowe swoich antagonistów),
  • występuje I klasa kłowa (guzek żujący górnego kła rzutuje między dolnego kła a dolnego pierwszego przedtrzonowca),
  • guzek policzkowy górnego pierwszego przedtrzonowca rzutuje między dolne przedtrzonowce, a guzek podniebienny w bruzdę dalszą dolnego pierwszego przedtrzonowca,
  • guzek policzkowy górnego drugiego przedtrzonowca rzutuje między dolnego drugiego przedtrzonowca i dolnego pierwszego trzonowca, a guzek podniebienny w bruzdę dalszą dolnego drugiego przedtrzonowca,
  • nagryz pionowy wynosi 3-4mm (lub 1/3 wysokości powierzchni wargowej dolnego przyśrodkowego siekacza),
  • nagryz poziomy wynosi 2-3mm.

Diagnostyka[edytuj | edytuj kod]

Podczas analizy zgryzu bada się położenie łuków zębowych względem trzech płaszczyzn anatomicznych:

  • względem płaszczyzny strzałkowej
    • symetrię łuków zębowych, nachodzenie linii symetrii łuku górnego i dolnego,
    • kształty łuków zębowych,
    • kontakty i szpary międzyzębowe,
    • prawidłowe zaguzkowanie zębów bocznych (trzonowców i przedtrzonowców) – guzki policzkowe zębów górnych powinny zachodzić na guzki policzkowe zębów górnych,
  • względem płaszczyzny czołowej
    • nagryz poziomy,
    • klasy Angle'a,
    • klasy kłowe,
  • względem płaszczyzny horyzontalnej
    • nagryz pionowy,
    • kształt i głębokość krzywej Spee,
    • kontakt zębów w płaszczyźnie zwarcia.

Patologia[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja wad zgryzu wg Orlik-Grzybowskiej:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło zgryz w Wikisłowniku

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Irena Karłowska: Zarys współczesnej ortodoncji. Podręcznik dla studentów i lekarzy dentystów.. Wyd. 3. Warszawa: PZWL, 2008. ISBN 978-83-200-3687-9.
  • Florentyna Łabiszewska-Jaruzelska: Ortodoncja: zasady i praktyka. Warszawa: PZWL, 1977.