Żuchwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żuchwa człowieka widok przedni
Żuchwa człowieka widok boczny, przy strukturach podano częstość złamania

Żuchwa (łac. mandibula) – nieparzysta (pojedyncza), jedyna ruchoma kość szkieletu czaszki człowieka i zwierząt – często potocznie nazywana szczęką (dolną). Jako kość pojedyncza występuje u dorosłych osobników, bowiem w okresie płodowym składa się z dwóch części – lewej i prawej – które w późniejszym okresie zrastają się w linii pośrodkowej.

Żuchwa człowieka[edytuj | edytuj kod]

W żuchwie wyróżnia się masywny trzon (corpus mandibulae; osadzone są na nim zęby), od którego do tyłu odchodzą symetrycznie gałęzie żuchwy (rami mandibulae, poj. ramus mandibulae). Miejsce to określane jest jako kąt żuchwy (angulus mandibulae); trzon z gałęzią tworzą kąt 90-140°. Ich końce współtworzą z kośćmi skroniowymi staw skroniowo-żuchwowy (articulatio temporomandibularis)[1].

Gałąź żuchwy rozdziela się na dwa wyrostki: dziobiasty (processus coronoideus) z przodu i wyrostek kłykciowy (processus condylaris) z tyłu[1]. Między nimi jest wcięcie żuchwy (incisura mandibulae).

Na części zębodołowej żuchwy (pars alveolaris mandibulae) wyczuwalne są łęki zębodołowe (iuga alveolaria), odpowiadjące zębodołom siekaczy i kła[2].

Na bocznej części gałęzi żuchwy, blisko jej kąta, można zauważyć guzowatość żwaczową (tuberositas masseterica)[1], zwiększa ona powierzchnię przyczepu mięśnia żwacza (m. masseter)[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło żuchwa w Wikisłowniku

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 praca zbiorowa: Mała Encyklopedia Medycyny. Wyd. 4. T. III P-Ż. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988, s. 1468.
  2. 2,0 2,1 Osteologia człowieka żywego. Warszawski Uniwersytet Medyczny, 17 listopada 2008.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.