Zweigelt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zweigelt
‘Zweigelt’
Chore winogrona odmiany zweigelt
Chore winogrona odmiany zweigelt
Gatunek winorośl właściwa
(Vitis vinifera)
Inne nazwy rotburger, zweigeltrebe
Najstarsza nazwa rotburger
Hodowca Fritz Zweigelt[1]
Rok wyhodowania 1922[1]
Pochodzenie Austria
Ważne regiony uprawy Austria
Identyfikator VIVC 13484[1]
Przeznaczenie owoców wino[1]
Kolor skórki czerwonoczarny
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Zweigelt, zweigeltrebe − czerwony szczep winorośli z gatunku Vitis vinifera, wyhodowany w Austrii w 1922 i głównie tam uprawiany.

Pochodzenie, historia, synonimy[edytuj | edytuj kod]

Zweigelt został wyhodowany w Klosterneuburgu w 1922 roku poprzez skrzyżowanie szczepów st. laurent i blaufränkisch przez winiarza austriackiego, doktora Fritza Zweigelta[1][2][3]. Odmiana została pierwotnie nazwana przez hodowcę rotburger[2], Nazwę zweigelt wprowadzono później, dla uhonorowania hodowcy[2]. Inne synonimy to m.in. blauer zweigelt i zweigeltrebe[1][2].

Z zweigelta wyhodowano szczepy roesler (austriacki) i cabernet moravia (czeski)[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Odmiana wcześnie wypuszcza pąki i dojrzewa dość wcześnie[2]. Daje wysokie plony i udaje się nawet w chłodnych klimatach[2]. Plenność, jeśli nie jest kontrolowana, może jednak powodować niską jakość wina[4].

Zweigelt daje wina bardzo owocowe, o wyraźnym posmaku czereśni i wiśni[2] albo jagód, porównywane z włoskim dolcetto[5] i kalifornijskim zinfandelem (primitivo)[6]. Te cechy są wykorzystywane do wzbogacenia win kupażowanych z kilku odmian[2]. Wina z owoców ze starannie uprawianych krzewów dobrze nadają się do starzenia w dębowych beczkach i mają duży potencjał dojrzewania[2].

Regiony uprawy[edytuj | edytuj kod]

Austria[edytuj | edytuj kod]

Najpopularniejszy czerwony szczep uprawiany w Austrii (6476 ha w 2009, czyli ok. 14% powierzchni winnic)[7], szczególnie w Dolnej Austrii (Weinviertel) i Burgenlandzie[2][4].

Inne kraje Europy[edytuj | edytuj kod]

Zweigelt uprawiany jest na mniejszą skalę na Słowacji (pod nazwą zweigeltrebe), Węgrzech (np. wzdłuż granicy austriackiej i w regionie Villány[8]) i w Czechach, przede wszystkim na południu[2][9], ale również w okolicach Mielniku[10]. Istnieją nasadzenia m.in. w Wielkiej Brytanii[2][11], Niemczech (ok. 100 ha)[2],

Nowy Świat[edytuj | edytuj kod]

Wśród państw z nasadzeniami zweigelta są m.in. Kanada (Kolumbia Brytyjska)[2][12] oraz Japonia (231 ha, przede wszystkim wyspa Hokkaido)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Furmint w bazie danych Instytutu Hodowli Winorośli Geilweilerhof (ang.). [dostęp 5 lipca 2014].
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 1177. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.)
  3. Ulrich Sautter, Eckhard Supp, Patrick Fiévez: Europa Środkowa i Zachodnia. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 537. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  4. 4,0 4,1 Stevenson 2005 ↓, s. 390.
  5. Stuart Walton, Brian Glover: The Ultimate Encyclopedia of Wine, Beer, Spirits and Liqueurs. Hermes House, 1998, s. 120. ISBN 978-1840380859. (ang.)
  6. Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 561. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.)
  7. Documentation 2011. Structure, wine, country, Austria (ang.). Austrian Wine. [dostęp 10 kwietnia 2014].
  8. Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 591. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.)
  9. Stevenson 2005 ↓, s. 419.
  10. Stevenson 2005 ↓, s. 425.
  11. Stevenson 2005 ↓, s. 398.
  12. Stevenson 2005 ↓, s. 533.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)