Đà Nẵng

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Đà Nẵng
Đà Nẵng
Đà Nẵng
Państwo  Wietnam
Region Południowe Wybrzeże Centralne
Populacja (2009)
• liczba ludności

770 911
Położenie na mapie Wietnamu
Mapa lokalizacyjna Wietnamu
Đà Nẵng
Đà Nẵng
Ziemia 16°04′N 108°14′E/16,066667 108,233333Na mapach: 16°04′N 108°14′E/16,066667 108,233333
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach

Đà Nẵng wymowa imiasto w środkowym Wietnamie, nad Morzem Południowochińskim. Jedno z pięciu miast wydzielonych na prawach prowincji i największy port morski w tej części kraju. W okresie kolonialnym miasto nosiło nazwę Tourane. W 2009 roku liczyło 770 911 mieszkańców[1].

Pochodzenie miasta sięga czasów, kiedy dolina rzeki Thu Bồn była nazywana Świętą Ziemią Amarawati i należała do Czamów. Do XVIII w. miasto nie miało jednak dużego znaczenia zdominowane przez leżący w sąsiedniej odnodze rzecznej port Faifo (Hội An). Na początku XIX w. port w Đà Nẵng zaczął się rozrastać. Jednocześnie nastąpiła intensyfikacja działalności katolickich misjonarzy, co sprowokowało niechętny europejczykom dwór cesarski do podjęcia represji. Niechętny początkowo Indochinom rząd francuski w latach 40. XIX w. zmienił politykę i zgodził się na podjęcie interwencji. Port w Đà Nẵng stał się głównym terenem konfliktu. 13 kwietnia 1847 r. Francuzi zbombardowali port zatapiając wietnamskie statki i powodując wiele ofiar. Francuskie zainteresowanie Wietnamem było z początku dalekie od spraw gospodarczych i koncentrowało się głównie na obronie misjonarzy i szerzeniu wiary katolickiej. Dopiero 1 września 1858 r., na rozkaz Napoleona III flota francuska zaatakowała Đà Nẵng, zdobyła miasto i ustanowiła przyczółek dla późniejszej ekspansji kolonialnej. Nazwę miasta zmieniono na Tourane[2]. Po upadku Francuzów i podziale kraju miasto znalazło się w Wietnamie Południowym. W czasie wojny Wietnamskiej pełniło rolę głównej bazy lotniczej dla wojsk południowowietnamskich i amerykańskich. Liczba ludności w tym czasie , zasilana również w dużej mierze uchodźcami z Huế, znacząco wzrosła.

Po zjednoczeniu miasto znalazło się w granicach prowincji Quảng Nam-Đà Nẵng. Od 1997 r. jest miastem wydzielonym na prawach prowincji.

Obecnie miasto jest dużym ośrodkiem uniwersyteckim i gospodarczym. Jest to również bardzo atrakcyjne centrum turystyczne. W pobliżu miasta znajdują się uznane za zabytki światowego dziedzictwa UNESCO sanktuarium Czamów w Mỹ Sơn, oraz Hội An − starożytny port znany jako Faifo z unikalną zabudową chińską, wietnamską i japońską pochodzącą z XV-XIX wieku. W samym mieście znajduje się założone w 1936 roku przez Francuzów z L’École Française d’Extrême-Orient unikalne muzeum sztuki czamskiej. Warte zobaczenia są również malownicze widoki, pagody i sanktuaria religijne położone w grotach na terenie pobliskich gór Marmurowych.

Miasto leży wzdłuż jednej z najpiękniejszych w tej części świata plaż, nazwanej przez żołnierzy amerykańskich china beach (chińska plaża). Niektóre ze znajdujących się tu hoteli można zaliczyć do najekskluzywniejszych na świecie. a na bijących w "chińską plażę" falach rozgrywane są zawody surferów[3].

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Vietnam (ang.). citypopulation.de. [dostęp 20 grudnia 2013].
  2. Wiesław Olszewski, Historia Wietnamu, Ossolineum, 1991, ISBN 83-04-03550-2
  3. N. Ray, P. Dragicevic, R. St Louis, Vietnam, Lonely Planet, 2007, ISBN 978-1-74104-306-8