Łaskunek trójpręgi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łaskunek trójpręgi
Arctogalidia trivirgata[1]
(J.E. Gray, 1832)[2]
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd kotokształtne
Rodzina wiwerowate
Podrodzina łaskuny
Rodzaj Arctogalidia
Merriam, 1897[3]
Gatunek łaskunek trójpręgi
Synonimy

Rodzaju:

Gatunku:

  • Paradoxurus trivirgatus J.E. Gray, 1832[2]
Podgatunki[5]
  • A. t. trivirgata (Gray, 1832)
  • A. t. leucotis (Horsfield, 1851)
  • A. t. trilineata (Wagner, 1841)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[6]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Łaskunek trójpręgi[7], łaskun trójpręgi[8] (Arctogalidia trivirgata) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny wiwerowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju łaskunek[7] (Arctogalidia).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Łaskunek trójpręgi występuje w zależności od podgatunku[5]:

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Arctogale: gr. αρκτος arktos „niedźwiedź”; γαλεή galeē lub γαλή galē „łasica”[9].
  • Arctogalidia: gr. αρκτος arktos „niedźwiedź”; rodzaj Galidia I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1837[9]. Nowa nazwa dla Arctogale J.E. Gray, 1865 (nazwa zajęta przez Arctogale Kaup, 1829 (Mustelidae)).
  • trivirgata: łac. tri- „trój-”, od tres „trzy”; virgatus „paskowany, pręgowany”, od virga „pasek, pręga”[10].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 53,2–53,2 cm, długość ogona 46,3–66 cm, długość tylnej stopy 7,5–9 cm, długość ucha 4,2–5 cm; masa ciała 2–2,5 kg[5].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Żywi się owadami, owocami i drobnymi kręgowcami. Zamieszkuje gęste lasy. Prowadzi nadrzewny, nocny i samotniczy tryb życia. Samica rodzi średnio 3 młode w jednym miocie. Łaskuny trójpręgie żyją do 11 lat.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (niskiego ryzyka)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arctogalidia trivirgata, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b J.E. Gray. On the Family of Viverridae and its generic Subdivisions; with an enumeration of the Species of Paradoxurus, and Characters of several new ones. „Proceedings of the Committee of Science and Correspondence of the Zoological Society of London”. 2, s. 68, 1832 (ang.). 
  3. C.H. Merriam. The generic names ictis, arctogale and Arctogalidia. „Science”. New Series. 5, s. 302, 1897 (ang.). 
  4. J.E. Gray. A revision of the genera and species of Viverrine animals (Viverridae) founded on the collection in the British Museum. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1864, s. 542, 1864 (ang.). 
  5. a b c A.P. Jennings & G. Veron: Family Viverridae (Civets, Genets and Oyans). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 1: Carnivores. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 227. ISBN 978-84-96553-49-1. (ang.)
  6. a b D.H.A. Willcox, J.W. Duckworth, R.J. Timmins, W. Chutipong, A. Choudhury, S. Roberton, B. Long, A. Hearn & J. Ross: Arctogalidia trivirgata (ang.). The IUCN Red List of Threatened Species, 2016. [dostęp 2019-10-04].
  7. a b c W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 139. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  8. K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 176, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  9. a b T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 118, 1904 (ang.). 
  10. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2019. [dostęp 2019-10-04]. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]