Łubowo (województwo zachodniopomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łubowo
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat szczecinecki
Gmina Borne Sulinowo
Liczba ludności 1300
Strefa numeracyjna (+48) 94
Kod pocztowy 78-445
Tablice rejestracyjne ZSZ
SIMC 0311585
Położenie na mapie gminy Borne Sulinowo
Mapa lokalizacyjna gminy Borne Sulinowo
Łubowo
Łubowo
Położenie na mapie powiatu szczecineckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szczecineckiego
Łubowo
Łubowo
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Łubowo
Łubowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łubowo
Łubowo
Ziemia53°35′09,31″N 16°23′11,18″E/53,585919 16,386439

Łubowo (niem. Lubow[1]) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Borne Sulinowo, nad jeziorem Lubicko Wielkie (168 ha, na jeziorze znajduje się wyspa Lubicka - ok.25 ha), w pasmie jezior Pojezierza Drawskiego (w promieniu kilkunastu km od wsi liczne zbiorniki jeziorne), przy drodze krajowej nr 20 Stargard Szczeciński - Szczecinek - Gdynia.

W latach 1946-54 siedziba gminy Łubowo.

Pierwsze informacje o osadnictwie na terenach dzisiejszego Łubowa pochodzą z VI-V wieku p.n.e. Natrafiono tu również na znaleziska z epoki brązu. Tzw. "sosnowa górka", znajdująca się w pobliżu łubowskiego kąpieliska nad jeziorem Lubicko Wielkie, była miejscem kultu słowiańskich bóstw. W 1925 r. niemieccy rybacy wyłowili z jeziora słup kultowy przedstawiający Belbuka - opiekuńczego bożka osady. Na terenie Łubowa-Kolonii odkryto groby skrzynkowe - pozostałość kultury wschodnioeuropejskiej. Przez długi czas ziemie te znajdowały się pod władaniem zakonu templariuszy.

Obecnie miejscowość liczy ok. 1300 mieszkańców. W Łubowie znajduje się Zespół Szkół (szkoła podstawowa i gimnazjum), Zakład Przemysłu Drzewnego i Ośrodek Zdrowia.

Rozbudowuje się baza turystyczna - rozwijają się gospodarstwa agroturystyczne, powstają pola namiotowe z dostępem do wody pitnej.

W Łubowie znajduje się również neoromański kościół z 1734 r., przebudowany w 1863 r., z późnogotyckim tryptykiem z końca XV w. względnie ok. 1510 r. Figury w środkowej części przedstawiają NMP w otoczeniu świętych (Jakuba i Antoniego), skrzydła natomiast zawierają rzeźby 12 innych świętych. Po kradzieży w 1994 roku tryptyk został poddany renowacji. Parafii Wniebowzięcia NMP podlega pięć kościołów filialnych.

Przypisy

  1. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)

Bibliografia[edytuj]

  • K. Donorowicz, "Dzieje ziemi Łubowskiej" Toruń 2004. A.Czernik, "Dzieje ziemi szczecineckiej" Poznań 1970)

Zobacz też[edytuj]