Łukasz Borowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łukasz Borowicz
Ilustracja
Łukasz Borowicz (2012)
Data i miejsce urodzenia

25 września 1977
Warszawa

Pochodzenie

polskie

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

dyrygent

Strona internetowa

Łukasz Borowicz (ur. 25 września 1977 w Warszawie[1]) – polski dyrygent, laureat wielu nagród krajowych i międzynarodowych[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył z wyróżnieniem dyrygenturę symfoniczno-operową w Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie Bogusława Madeya. W latach 2002–2006 był asystentem Antoniego Wita i Kazimierza Korda, w latach 2007–2015 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Polskiej Orkiestry Radiowej[2]. Od sezonu 2021/2022 jest dyrygentem-szefem Orkiestry Filharmonii Poznańskiej i dyrektorem muzycznym Filharmonii Poznańskiej. Od sezonu 2021/2022 pełni też funkcję I dyrygenta gościnnego Filharmonii Krakowskiej[3].

Dyrygował wieloma polskimi i zagranicznymi orkiestrami[4]. Jako dyrygent operowy zadebiutował w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie Don Giovannim Wolfganga Amadeusa Mozarta w 2005. Od tego czasu prowadził wiele przedstawień operowych i baletowych w Polsce i za granicą[4].

Uznawany za jednego z czołowych dyrygentów młodego pokolenia początku XXI wieku[5], laureat wielu nagród, m.in. Paszportu „Polityki” (2008) za efektowne wydobycie z zapaści Polskiej Orkiestry Radiowej[6], Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida (2013)[7], nagrody Koryfeusz Muzyki Polskiej (2011) oraz nagrody Tansman (2014) za wybitną indywidualność muzyczną[1]. W 2021 został laureatem Nagrody Honorowej Związku Kompozytorów Polskich za przywracanie do życia i promocję niesłusznie zapomnianych dzieł symfonicznych i operowych muzyki polskiej XIX i XX wieku[8].

Na tle innych dyrygentów wyróżnia go zainteresowanie mało znanym repertuarem. Wydobył z zapomnienia opery takie jak: Monbar czyli Flibustierowie Dobrzyńskiego, Bezdomna jaskółka Laksa, Maria Statkowskiego i Przygoda króla Artura Bacewicz.

Za swoje nagrania był wielokrotnie nagradzany, otrzymał m.in. BBC Music Orchestral Choice (2010), BBC Music Opera Choice (2013), czterokrotnie Diapason d’Or (2010, 2013, 2017, 2020[9]) oraz dwukrotnie nagrodę „Fryderyk” (2007, 2010)[1].

Nagrody konkursowe[edytuj | edytuj kod]

Źródło: [1]

  • II nagroda na VI Międzynarodowym Konkursie Dyrygentów im. Antonia Pedrottiego w Trento (1999)
  • IV nagrody na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. Dimitri Mitropoulosa w Atenach (2000)
  • II nagrody na Międzynarodowym KonkursieDyrygenckim „Maestro Silva Pereira” w Porto (2002)
  • nagroda specjalna Fundacji Alice Rosner (Montreaux) na I Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim im. Gustawa Mahlera w Bambergu (2004)

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • Acte Préalable APO055: Franciszek Lessel – Koncert fortepianowy C-dur op. 14, Karol Kurpiński uwertury; nominacja do „Fryderyka 2000”
  • DUX 0433: Grażyna Bacewicz, Mieczysław Karłowicz, György Orbán, Leó Weiner; nominacja do nagrody „Fryderyk 2003” oraz Selectionné par ARTE
  • DUX 0695: Krzysztof Meyer – VII Symfonia, Koncert Podwójny
  • Naxos 8.570599: Jeajoon Ryu – Sinfonia da Requiem, I Koncert skrzypcowy
  • CD Accord ACD 177: Thomas Dyke Ackland Tellefsen – I Koncert fortepianowy g-moll, Op. 8; Carl Filtsch – Uwertura D-dur
  • Naxos 8.572637: Xaver Scharwenka – IV Koncert fortepianowy, Tańce polskie
  • CPO 7774972 Panufnik: Symphonic Works Volume 1 – Tragic Overture, Nocturne for Orchestra, Heroic Overture, Katyn Epitaph, A Procession for Peace, Harmony
  • CPO 7774962 Panufnik: Symphonic Works Volume 2 – Symphony No. 1 ISinfonia Rustica), Symphony No. 4 (Sinfonia concertante for flute, harp, and strings), Polonia, Lullaby
  • CPO 7774982 Panufnik: Symphonic Works Volume 3 – Symphony No. 6 (Sinfonia Mistica), Autumn Music, Hommage a Chopin, Rhapsody for Orchestra
  • CPO 7776832 Panufnik: Symphonic Works Volume 4 – Symphony No. 2 (Sinfonia Elegiaca), Symphony No. 3 (Sinfonia sacra), Symphony No. 10
  • CPO 7776842 Panufnik: Symphonic Works Volume 5 – Metasinfonia for Organ, Timpani, and Strings (Symphony No. 7), Symphony No. 8 (Sinfonia Votiva), Concerto Festiva
  • CPO 7776852 Panufnik: Symphonic Works Volume 6 – Concertino for Timpani, Percussion, and Strings, Symphony No. 9 (Sinfonia della speranza)
  • CPO 7776862 Panufnik: Symphonic Works Volume 7 – Symphony No. 5 (Sinfonia di Sfere), Bassoon Concerto, Landscape, Love Song
  • CPO 7776872 Panufnik: Symphonic Works Volume 8 – Violin Concerto, Cello Concerto, Piano Concerto
nagrania dla Polskiego Radia

Źródło: [10]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Łukasz Borowicz. culture.pl. (pol.).
  2. Dyrektor Artystyczny Polskiej Orkiestry Radiowej. (pol.).
  3. Łukasz Borowicz. filharmonia.krakow.pl. [dostęp 2022-08-30].
  4. a b Łukasz Borowicz. filharmoniapoznanska.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-30)].
  5. Nominacje do Gwarancji Kultury - nagród przyznawanych przez TVP Kultura. (pol.).
  6. Łukasz Borowicz, Muzyka poważna, 2007. (pol.).
  7. Rok 2013. nagrodanorwida,pl [dostęp 2022-08-30]
  8. Nagroda Honorowa. zkp.org.pl. [dostęp 2022-08-30].
  9. Kolejny Diapason d’Or dla Łukasza Borowicza. filharmoniapoznanska.pl. [dostęp 2022-08-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-30)].
  10. Dyskografia. polskieradio.pl. [dostęp 2017-11-28].