Łukasz Surma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łukasz Surma
Ilustracja
Łukasz Surma (2012)
Pełne imię i nazwisko Łukasz Dawid Surma
Data i miejsce urodzenia 28 czerwca 1977
Kraków
Wzrost 177 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1986–1995 Wisła Kraków
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1995–1998 Wisła Kraków 70 (1)
1998–2002 Ruch Chorzów 117 (6)
2002–2007 Legia Warszawa 123 (8)
2007–2008 Maccabi Hajfa 1 (0)
2007–2008 Bene Sachnin (wyp.) 30 (0)
2008–2009 Admira Wacker Mödling 6 (0)
2009–2013 Lechia Gdańsk 125 (6)
2013–2017 Ruch Chorzów 144 (5)
2018 Watra Białka Tatrzańska 13 (1)
W sumie: 629 (27)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
 Polska U-19
 Polska U-21
2002–2003  Polska 5 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub
2018 Watra Białka Tatrzańska
2018 Wisła Kraków U19
2018– Soła Oświęcim
  1. Aktualne na: 4 czerwca 2018.

Łukasz Dawid Surma (ur. 28 czerwca 1977 w Krakowie) – polski piłkarz, wychowanek Wisły Kraków, pięciokrotny reprezentant Polski. Brat Filipa Surmy, byłego piłkarza i komentatora sportowego stacji NC+. Aktualny rekordzista w liczbie występów w Ekstraklasie.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W Ekstraklasie zadebiutował 27 lipca 1996 w barwach Wisły Kraków w spotkaniu 1. kolejki sezonu 1996/1997 z GKS Bełchatów. Miał wówczas 19 lat i 29 dni[1].

Przed sezonem 1998/1999 trafił do Ruchu Chorzów[1]. W klubie tym przez cztery sezony zagrał 117 meczów, strzelił 6 bramek oraz w sezonie 1999/2000 zdobył brązowy medal mistrzostw Polski.

W Legii Warszawa rozegrał 123 mecze ligowe, strzelając w nich 8 bramek. W warszawskim zespole występował na pozycji defensywnego pomocnika. W ciągu pięciu lat pełnił funkcję kapitana tej drużyny. W sezonie 2005/2006 wywalczył mistrzostwo Polski.

6 lipca 2007 podpisał dwuletni kontrakt z izraelskim klubem Maccabi Hajfa, gdzie po rozegraniu jednego meczu i zdobyciu Toto Cup przeniósł się do Bene Sachnin. W nowym zespole był podstawowym zawodnikiem; jego drużyna zajęła 3. miejsce w lidze, dające prawo gry w Pucharze UEFA.

Po sezonie 2007/2008 przeniósł się do austriackiej Admiry Wacker Mödling. W przerwie zimowej sezonu 2008/2009 wrócił do polskiej ekstraklasy przechodząc do Lechii Gdańsk. W tym klubie pełnił funkcję kapitana drużyny. Odszedł z drużyny po zakończeniu sezonu 2012/2013 po rozegraniu 125 meczów w lidze i zdobyciu 6 goli.

Od sezonu 2013/2014 ponownie był zawodnikiem Ruchu Chorzów. W pierwszym sezonie gry znów zdobył brązowy medal Mistrzostw Polski. W barwach Niebieskich zagrał ponad 200 meczów[2].

Jest pierwszym zawodnikiem w historii polskiej Ekstraklasy, który rozegrał przynajmniej po sto meczów ligowych w trzech różnych klubach.

W styczniu 2018 został grającym trenerem Watry Białka Tatrzańska[3]. W czasie półrocznego pobytu w tym klubie rozegrał 13 spotkań[4]. W lipcu tego samego roku objął posadę szkoleniowca juniorów starszych Wisły Kraków[5]. Pracował tylko kilka dni, odszedł po tym jak brak poparcia dla jego zatrudnienia wyraziło Stowarzyszenie Kibiców Wisły Kraków[6].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Polski zadebiutował 12 października 2002 w Warszawie w przegranym 0:1 przez Polaków spotkaniu eliminacji ME 2004 z reprezentacją Łotwy. Ostatni mecz rozegrał 14 grudnia 2003 w Ta’ Qali na Malcie, gdzie reprezentacja Polski pokonała 3:1 reprezentację Litwy.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Legia Warszawa[edytuj | edytuj kod]

Macabi Hajfa[edytuj | edytuj kod]

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

  • Najwięcej występów w historii Ekstraklasy: 559 meczów
  • Pierwszy zawodnik w historii Ekstraklasy, który rozegrał przynajmniej sto meczów ligowych w trzech różnych klubach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]