Łupki bitumiczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oilshale.jpg

Łupki bitumiczne – rodzaj skały osadowej, odmiana łupków ilastych, nasycona bituminami (węglowodorami stałymi).

1 tona zawiera do 40 litrów materiałów ropopochodnych.

Zasoby szacuje się na ok. 900 mld ton materiałów ropopochodnych w zawartych w łupkach bitumicznych.

Eksploatowane głównie w Estonii (70% światowego wydobycia), tam też znajdują się dwie największe na świecie elektrownie opalane tym paliwem. Łupki bitumiczne występują również w Szkocji.

Największe złoża łupków bitumicznych znajdują się w Stanach Zjednoczonych, głównie na terenie stanów: Utah, Wyoming i Kolorado. Stanowią one 62% wszystkich zasobów światowych (równowartość 800 miliardów baryłek ropy naftowej - trzykrotnie więcej niż całe zasoby ropy w Arabii Saudyjskiej). USA, Rosja i Brazylia łącznie posiadają 86% wszystkich dostępnych zasobów.

Z wysokosiarkowych łupków bitumicznych uzyskiwany jest ichtiol[1].

Przypisy

  1. Boyd, Alan S.. Ichthammol revisited. „International Journal of Dermatology”. 49 (7), s. 757-760, 2010. DOI: 10.1111/j.1365-4632.2010.04551.x.