Ślepota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ślepota i upośledzenie wzroku
amaurosis, ablepsia
ICD-10 H54
H54.0 Ślepota obuoczna
H54.1 Ślepota jednego oka, upośledzenie widzenia drugiego oka
H54.2 Upośledzenie wzroku obuoczne
H54.3 Nieokreślona utrata wzroku, obuoczna
H54.4 Ślepota jednego oka
H54.5 Upośledzenie widzenia jednego oka
H54.6 Nieokreślona utrata wzroku jednego oka
H54.7 Nieokreślona utrata wzroku
Zegarek na rękę dostosowany do potrzeb ludzi niewidzących

Ślepota – całkowite lub znaczne zaburzenie widzenia. Ślepota może być spowodowana wadami oka lub chorobami i uszkodzeniami natury neurologicznej lub mechanicznej. Zaburzenie to może mieć charakter nabyty (np. w wyniku uszkodzenia oczu) lub wrodzony (jako niedorozwój oka będącego narządem wzroku). Prognozy przewidują że w 2020 roku liczba niewidomych na świecie wyniesie 75 mln, a słabowidzących ok 200 mln.

Ślepotę leczy się przyczynowo, zwykle operacyjnie. Niektóre jej postacie mają charakter nieodwracalny (niepoddający się leczeniu lub niemożliwy do leczenia).

Ludzi ze ślepotą wrodzoną nazywa się niewidomymi lub też osoby które straciły wzrok przed 5 rokiem życia i nie pamiętają żadnych wrażeń wzrokowych. Zaś ludzi ze ślepotą nabytą nazywa się ociemniałymi to osoby które straciły wzrok po 5 roku życia i pamiętają pewne wrażenia wzrokowe. Utrata wzroku może nastąpić z wielu przyczyn min. z chorób oczu np. jaskra ,zaćma ,zwyrodnienie plamki żółtej, jaglica, retinopatia albo z powodu wypadków. Z racji na znaczne kalectwo ludzie tacy mają poważne problemy z poruszaniem się i wykonywaniem codziennych czynności. Problemem pozostaje także akceptacja własnego kalectwa. Osoby niewidome nie używają pojęć wynikających z postrzegania świata zmysłem wzroku (np. barw). W celu ułatwienia życia osobom kalekim prowadzi się tresurę psów przewodników, drukuje książki alfabetem L. Braille'a i prowadzi zajęcia z psychologami. Rehabilitacją zajmują się specjalistyczne ośrodki, jednym z takich jest Zakład dla Niewidomych w Laskach. Szacuje się że aż 82% niewidomych to osoby po 50 roku życia tylko ok 1,4 mln niewidomych to dzieci poniżej 15 roku życia, ryzyko ślepoty jest większe u kobiet niż u mężczyzn, każdego roku na świecie ok 1-2 miliona osób traci wzrok główną przyczyną są choroby oczu.

Niewidomy – osoba, która posługuje się technikami bezwzrokowymi, wykorzystując pozostałe zmysły, i specjalnymi pomocami o charakterze kompensacyjnym. Za osobę niewidomą można uznać kogoś kiedy jego ostrość wzroku przy maksymalnej korekcji okularowej nie przekracza 5/50 (prawidłowa wynosi 5/5) lub ma zawężone pole widzenia do 20 stopni, nie zależnie od ostrości.

Niedowidzący (Słabo widzący) – ten, który pomimo znacznego uszkodzenia wzroku posługuje się nim, wspomagając się różnymi pomocami optycznymi i technicznymi.

Podział niewidomych i niedowidzących według Marii Grzegorzewskiej:

  • niewidomi od urodzenia
  • ociemniali
  • niewidomi i ociemniali z dodatkowym kalectwem
  • niewidomi i ociemniali z upośledzeniem umysłowym
  • niedowidzący
  • słabo widzący w wysokim stopniu

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.