Przejdź do zawartości

Śródpiersie człowieka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Śródpiersie (łac. mediastinum) – przestrzeń w klatce piersiowej człowieka, dzieląca się na śródpiersie górne i dolne. Górne z kolei na warstwy, a dolne na śródpiersie przednie, środkowe i tylne.

Śródpiersie górne (mediastinum superius)

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: śródpiersie górne.

Ograniczone od góry otworem górnym klatki piersiowej (ograniczają go: kąt mostka, żebro 1., kręg Th1). Ściany, to jednocześnie ściany klatki piersiowej; ściany boczne to w dolnej części przyśrodkowe powierzchnie opłucnej płuc. Przyjmuje się, że śródpiersie górne kończy się (a zaczyna się śródpiersie dolne) na wysokości rozdwojenia tchawicy (bifurcatio tracheae), na wysokości krążka międzykręgowego Th4/Th5.

Dzielimy je na następujące warstwy, które zawierają wymienione struktury:

Śródpiersie dolne

[edytuj | edytuj kod]

Jego ścianę dolna stanowi przepona; ściany to jednocześnie ściany klatki piersiowej; ściany boczne to przyśrodkowe powierzchnie opłucnej i krezka płuc. Zaczyna się od poziomu rozdwojenia tchawicy, dysku międzykręgowego pomiędzy Th4 i Th5, połączenia trzonu mostka z jego rękojeścią (kąt mostka). Zawiera serce położone w worku osierdziowym. Płuca nie stanowią części śródpiersia. Od dołu jest ograniczone przez przeponę.

Śródpiersie dolne dzieli się na:

  • przednie (mediastinum anterius); od wewnętrznej powierzchni mostka do worka osierdziowego. Zawiera:
  • środkowe (mediastinum medium); od przedniej ściany worka osierdziowego do tylnej. Zawiera:
    • serce wraz z osierdziem,
    • naczynia wchodzące i wychodzące z serca,
    • korzenie płucne,
    • nerwy przeponowe,
    • naczynia osierdziowo-przeponowe,
    • węzły chłonne oskrzelowo-płucne,
    • węzły chłonne tchawiczo-oskrzelowo górne,
    • węzeł łuku żyły nieparzystej.
  • tylne (mediastinum posterius); od tylnej ściany worka osierdziowego do tylnej ściany klatki piersiowej, a ściśle do powięzi piersiowej. Zawiera:

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • „Zarys Anatomii Układu Oddechowego” Tom CXCII, Prof. dr hab. med. Bogusław Gołąb, AM w Łodzi, Łódź 1991 r.