Środowiskowy dom samopomocy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Środowiskowy Dom Samopomocy przy ul. Nałkowskich w lubelskiej dzielnicy Wrotków
Oznakowanie domu w Swarzędzu

Środowiskowy dom samopomocy – jednostka organizacyjna resortu pomocy społecznej, działająca na zasadach zadania zleconego samorządom, fundacjom, stowarzyszeniom. Obok warsztatów terapii zajęciowej, środowiskowe domy samopomocy są przykładem ośrodków wsparcia.

Zadania[edytuj | edytuj kod]

Do zadań ŚDS-ów należy budowanie sieci oparcia społecznego, przygotowanie do życia w społeczeństwie i funkcjonowania w środowisku:

  • osób przewlekle psychicznie chorych (typ A domu)
  • niepełnosprawnych intelektualnie (typ B domu)
  • przejawiających inne zaburzenia czynności psychicznych (typ C domu)
  • osób z zaburzeniami ze spectrum autyzmu oraz z niepełnosprawnościami sprzężonymi (typ D domu)[1].

Rozróżnia się całodobowe oraz dzienne środowiskowe domy samopomocy. Całodobowe świadczą dwudziestoczterogodzinną usługę okresowego pobytu w ośrodku. Dzienne środowiskowe domy samopomocy funkcjonują przez 8 godzin w ciągu dnia (od poniedziałku do piątku), gdzie przez co najmniej 6 godzin prowadzona jest rewalidacja, rehabilitacja oraz inne zajęcia terapeutyczne[2]. W przypadku całodobowych ośrodków, podopieczny przez co najmniej 10 godzin w ciągu doby ma czas wolny, w tym przeznaczony na sen[3].

Kadra ŚDS[edytuj | edytuj kod]

Osobą odpowiedzialną za całościowe funkcjonowanie środowiskowego domu samopomocy jest kierownik[4]. Kierownik opracowuje pełną dokumentację wewnętrzną, stanowiącą podstawę funkcjonowania jednostki oraz przedstawia ją organom prowadzącym (np. wojewodzie)[5]. Ponadto środowiskowe domy samopomocy zatrudniają pracowników na następujących stanowiskach: psycholog, pedagog/pedagog specjalny, pracownik socjalny, instruktor terapii zajęciowej, asystent osoby niepełnosprawnej oraz innych specjalistów, zależnie od rodzaju i charakteru świadczonych przez ośrodek usług[6].

Dokumenty wewnętrzne będące podstawą funkcjonowania ŚDS[edytuj | edytuj kod]

Środowiskowe domy samopomocy funkcjonują na podstawie sporządzonej niezbędnej dokumentacji wewnętrznej domu, zatwierdzonej przez organ prowadzący jednostkę. Należą do nich: statut domu, regulamin wewnętrzny, program działalności domu oraz roczny plan pracy. Za ich sporządzenie odpowiada kierownik placówki[7].

Podstawy prawne funkcjonowania ŚDS[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wolters Kluwer: Środowiskowe domy samopomocy.. OpenLEX. [dostęp 2020-06-03].
  2. Wolters Kluwer: Dni i godziny funkcjonowania domu – § 6. – Środowiskowe domy samopomocy.. OpenLEX. [dostęp 2020-10-22].
  3. Wolters Kluwer: Dni i godziny funkcjonowania domu – § 6. – Środowiskowe domy samopomocy. – Dz.U.2020.249 t.j.. sip.lex.pl. [dostęp 2020-10-22].
  4. Wolters Kluwer: Wymagania wobec kierownika domu – § 9. – Środowiskowe domy samopomocy.. OpenLEX. [dostęp 2020-10-22].
  5. Wolters Kluwer: Dokumenty będące podstawą funkcjonowania domu – § 4. – Środowiskowe domy samopomocy.. OpenLEX. [dostęp 2020-10-22].
  6. Wolters Kluwer: Osoby zatrudniane w domu – § 10. – Środowiskowe domy samopomocy.. OpenLEX. [dostęp 2020-10-22].
  7. Wolters Kluwer: Dokumenty będące podstawą funkcjonowania domu – § 4. – Środowiskowe domy samopomocy.. OpenLEX. [dostęp 2020-10-22].
  8. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie środowiskowych domów samopomocy (Dz.U. z 2020 r. poz. 249).
  9. Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1876).
  10. Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.U. z 2020 r. poz. 685).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]