(1069) Planckia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(1069) Planckia
Odkrywca Max Wolf
Data odkrycia 28 stycznia 1927
Numer kolejny 1069
Oznaczenie tymczasowe 1927 BC
Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu
Pas główny
Półoś wielka 3,1281 au
Mimośród 0,1093
Peryhelium 2,7861 au
Aphelium 3,4701 au
Okres obiegu
wokół Słońca
5 lat 195 dni 17 godzin
Średnia prędkość 16,84 km/s
Inklinacja 13,56°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 39,5 km
Okres obrotu (8 h 38 min 35 s) h
Albedo 0,21
Jasność absolutna 9,3m

(1069) Planckiaplanetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 196 dni w średniej odległości 3,13 au. Została odkryta 28 stycznia 1927 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Maxa Wolfa. Nazwa planetoidy pochodzi od Maxa Plancka (1858–1947), niemieckiego fizyka, laureata nagrody Nobla. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1069) 1927 BC.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


 
(1068) Nofretete
(1069) Planckia  
(1070) Tunica