(19) Fortuna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(19) Fortuna
Ilustracja
Obraz uzyskany przez Very Large Telescope
Odkrywca

John Russell Hind

Data odkrycia

22 sierpnia 1852

Numer kolejny

19

Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu

Pas główny

Półoś wielka

2,4420 au

Mimośród

0,1576

Peryhelium

2,0571 au

Aphelium

2,8269 au

Okres obiegu
wokół Słońca

3 lata 298 dni 3 godziny

Średnia prędkość

18,94 km/s

Inklinacja

1,57°

Charakterystyka fizyczna
Średnica

ok. 200 km

Masa

1,2×1019 kg

Średnia gęstość

2,0? g/cm3

Okres obrotu

(7 h 26 min 35 s) h

Albedo

0,04

Jasność absolutna

7,13m

Typ spektralny

G

Średnia temperatura powierzchni

~180 K

Satelity naturalne

brak danych

(19) Fortuna – jedna z większych planetoid z pasa głównego.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Planetoida została odkryta przez Johna Russella Hinda 22 sierpnia 1852 w Londynie. Nazwana została na cześć Fortuny, bogini kierującej ludzkimi losami.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Orbita (19) Fortuny jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 1,57°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 3 lat i 298 dni krążąc w średniej odległości 2,44 au od Słońca. Średnia prędkość orbitalna tej planetoidy to ok. 18,94 km/s.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

(19) Fortuna ma średnicę ok. 200 km i w przybliżeniu sferyczny kształt. Jej albedo wynosi zaledwie 0,04, a jasność absolutna to 7,13m. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 180 K. Planetoida ta zalicza się do planetoid węglowych typu G. Jej powierzchnia jest ciemna i zawiera proste związki węgla.

Planetoida ta rotuje w czasie 7 godzin i 27 minut.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]