(22) Kalliope

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(22) Kalliope
Ilustracja
Teleskopowy obraz planetoidy Kalliope z księżycem
Odkrywca John Russell Hind
Data odkrycia 16 listopada 1852
Numer kolejny 22
Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu
Pas główny
Półoś wielka 2,9078 au
Mimośród 0,1027
Peryhelium 2,6093 au
Aphelium 3,2063 au
Okres obiegu
wokół Słońca
4 lata 350 dni 3 godziny
Średnia prędkość 17,42 km/s
Inklinacja 13,71°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 215×180×150 km
Masa 6,3 × 1018 kg
Średnia gęstość 2,37 g/cm3
Okres obrotu (4 h 8 min 53 s) h
Albedo 0,14
Jasność absolutna 6,45m
Typ spektralny Typ M
Średnia temperatura powierzchni śred. ~161K
max. (-32ºC) 240 K
Satelity naturalne 1 (Linus)

(22) Kalliope – średniej wielkości planetoida z pasa głównego.

Odkrycie i nazwa[edytuj | edytuj kod]

Została odkryta 16 listopada 1852 roku przez Johna Russella Hinda w Londynie. Nazwa pochodzi od Kalliope, muzy poezji epickiej w mitologii greckiej.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Kalliope porusza się po orbicie eliptycznej o mimośrodzie 0,103. W peryhelium znajduje się w odległości 2,61 au od Słońca, w aphelium – 3,21 au. Płaszczyzna orbity nachylona jest do ekliptyki pod kątem 13,71º. Jeden obieg zajmuje jej cztery lata i 350 dni.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Planetoida ma nieregularny kształt – jej wielkość szacuje się na 215 × 180 × 150 km. Obraca się stosunkowo szybko wokół własnej osi, potrzebując na jeden obrót 4 godziny i 9 minut. Należy do planetoid klasy widmowej M; na powierzchni przeważają takie metale jak nikiel czy żelazo. Średnia temperatura na powierzchni wynosi ok. 161 K, maksymalnie może sięgnąć 240 K (−32 °C).

Księżyc[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Linus (księżyc).

Kalliope ma księżyc, odkryty 29 sierpnia 2001 roku, o średnicy około 28 km, krążący w odległości ok. 1095 km. Jeden obieg trwa 3 dni 14 godzin i 18 minut.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]