(65) Cybele

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
(65) Cybele
Ilustracja
Planetoida Cybele
Odkrywca Wilhelm Tempel
Data odkrycia 8 marca 1861
Numer kolejny 65
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
zewnętrzna część
pasa głównego
Półoś wielka 3,4395 au
Mimośród 0,1079
Peryhelium 3,0682 au
Aphelium 3,8107 au
Okres obiegu
wokół Słońca
6 lat 138 dni 11 godzin
Średnia prędkość 16,01 km/s
Inklinacja 3,56°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 237,26 km
Masa 1,4 × 1019 kg
Średnia gęstość  ? g/cm3
Okres obrotu (6 h 4 min 53 s) h
Albedo 0,0706
Jasność absolutna 6,62m
Typ spektralny P
Średnia temperatura powierzchni ~150 K
Satelity naturalne 1 - S/1979 (65) 1

(65) Cybeleplanetoida należąca do zewnętrznej części pasa głównego planetoid.

Odkrycie i nazwa[edytuj]

Planetoida ta została odkryta 8 marca 1861 roku przez Wilhelma Templa z obserwatorium w Marsylii. Nazwa jej pochodzi od imienia Kybele, frygijskiej bogini płodności, urodzaju i wiosny[1]. Pierwotnie otrzymała nazwę Maximiliana na cześć króla Bawarii Maksymiliana II, lecz zmieniono ją po proteście kilku astronomów, gdyż nie wywodziła się z klasycznej mitologii[1].

Orbita[edytuj]

(65) Cybele okrąża Słońce w ciągu 6 lat i 138 dni w średniej odległości 3,44 au, po orbicie o mimośrodzie 0,11.

Właściwości fizyczne[edytuj]

(65) Cybele ma średnicę 237 km. Jej jasność absolutna to 6,62m, albedo zaś jest bardzo niskie i wynosi 0,07. Średnia temperatura na powierzchni planetoidy to ok. 150 K. Należy ona do planetoid typu P.

Jest drugą, na której powierzchni odkryto występowanie lodu wodnego i substancji organicznych[2].

Prawdopodobny satelita[edytuj]

Prawdopodobnie planetoida ta posiada naturalnego satelitę oznaczonego tymczasowo S/1979 (65) 1. Po raz pierwszy był on pośrednio zaobserwowany przez radzieckich astronomów 17 października 1979 roku podczas zakrycia jednej z gwiazd (AGK3 +19 599) przez (65) Cybele, podczas którego dokonano dokładnego obliczenia średnicy tej asteroidy. Dodatkowo zaobserwowano drugie, krótsze zaćmienie, które dało możliwość wysunięcia przypuszczenia o istnieniu księżyca. Miałby on rozmiary 11 km i krążyłby w średniej odległości około 917 km.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Lutz D. Schmadel: Dictionary of Minor Planet Names. Springer, 2007, s. 21. ISBN 978-3-540-29925-7.
  2. Mike Wall: Water Ice Common on Asteroids, Discovery Suggests (ang.). W: Space.com [on-line]. 2010-10-08. [dostęp 2016-03-17].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]


 
(64) Angelina
(65) Cybele  
(66) Maja