101 Eskadra IAF

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
101 Eskadra
Hakrav Ha’Rishona
Historia
Państwo  Izrael
Sformowanie 29 maja 1948
Działania zbrojne
I wojna izraelsko-arabska, kryzys sueski, wojna sześciodniowa, wojna Jom Kippur, II wojna libańska
Organizacja
Dyslokacja Hatzor i Ramon
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Rodzaj sił zbrojnych Siły Powietrzne Izraela

101 Eskadra (hebr. Hakrav Ha’Rishona, Pierwszy Myśliwiec) – myśliwska eskadra Sił Powietrznych Izraela, bazująca w Hatzor i Ramon w Izraelu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Eskadra została sformowana 29 maja 1948 i składała się z 25 samolotów myśliwskich Avia S-199 i 1 wodnosamolotu RC-3 Seabee[1]. Podczas wojny o niepodległość eskadra odniosła 8 powietrznych zwycięstw, tracąc przy tym 11 własnych samolotów[1].

27 września 1948 eskadra otrzymała z Czechosłowacji 21 samolotów myśliwskich Spitfire LF.9/16, a w październiku 2 sprowadzone ze Szwecji myśliwce P-51D Mustang[1]. Po zakończeniu wojny, w 1949 eskadra przeniosła się z Hatzor do Ramat Dawid[2]. W lipcu 1951 eskadra otrzymała kolejnych 25 myśliwców P-51D Mustang, a w styczniu 1953 przeniesiono myśliwce Spitfire do 107 Eskadry.

W lutym 1956 eskadrę chwilowo rozwiązano, by 11 kwietnia 1956 ponownie ją utworzyć w bazie lotniczej Hatzor z 30 samolotami myśliwsko-bombowymi Mystere IVA. Eskadra szybko osiągnęła gotowość bojową i wzięła udział w kryzysie sueskim w 1956 tracąc 1 samolot[2].

7 kwietnia 1962 eskadra otrzymała 24 samoloty myśliwskie Mirage IIICJ, a w 1966 kolejne 2 myśliwce Mirage IIIBJ. Piloci przechodzili specjalistyczne szkolenie we Francji. 101 Eskadra wzięła udział w wojnie sześciodniowej w 1967. Myśliwce eskadry prowadziły kolejne fale nalotów na egipskie lotniska Bir Gafgafa, Kair, Bir Tmade, Helwan, Bilbeis i El Minaya, odnosząc 26 zwycięstw powietrznych, tracąc zaledwie 1 własny samolot[1]. 27 maja 1970 roku Odem Marom, który dowodził eskadrą od roku 1967, przekazał stanowisko innemu asowi myśliwskiemu, Jiftachowi Spektorowi.

Jako konsekwencje wojny Francja ogłosiła embargo na dostawy kolejnych maszyn Mirage do Izraela, co skłoniło dowództwo sił powietrznych do rozpoczęcia projektowania i budowy własnego samolotu myśliwskiego, wzorowanego na Mirage III. W ten sposób w maju 1971 eskadra otrzymała 6 samolotów myśliwsko-bombowych Nesher (wycofano wówczas ze służby Mirage). Podczas wojny Jom Kippur w 1973 eskadra odniosła 71 zwycięstw powietrznych bez strat własnych[1].

14 kwietnia 1975 eskadra otrzymała 20 samolotów myśliwskich Kfir C-1, które w maju 1977 zostały zastąpione przez nowsze 20 myśliwców Kfir C-2[1]. W 1983 przeprowadzono kolejną wymianę myśliwców na wersję Kfir C-7, która posiadała nowe silniki i awionikę. W 1987 eskadra została chwilowo rozwiązana, by po ponownym sformowaniu otrzymać 23 samoloty wielozadaniowe F-16D. 22 sierpnia 1991 wprowadzono do służby samoloty F-16C Block 40[2].

Podczas II wojny libańskiej w 2006 samoloty 101 Eskadry wzięły udział w bombardowaniu celów Hezbollahu w południowym Libanie[3]

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Na wyposażeniu 101 Eskadry znajdują się następujące samoloty:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Ciel de Gloire: Squadron 101 - IAF/IDF „Hakrav Ha’Rishona” First Fighter Squadron (ang.). [dostęp 26 sierpnia 2008].
  2. 2,0 2,1 2,2 Global Security: 101 Squadron - The First Fighter (ang.). [dostęp 26 sierpnia 2008].
  3. Richard M Bennett, Asia Times: Troops poised for ground offensive (ang.). [dostęp 27 sierpnia 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alex Yofe, Lawrence Nyveen: Avia S-199 in Israeli Air Force Service: 1948-1950. White Crow Publications, 2007. ISBN 0-9774627-1-4. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]