Adam Małkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adam Małkiewicz (ur. 1936 w Krakowie) – polski historyk sztuki, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie. Ukończył historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1962–2007 pracował w Instytucie Historii Sztuki UJ, kilkukrotnie będąc jego dyrektorem (w latach 90. XX wieku zreformował program studiów). W 2008 został zatrudniony w Instytucie Historii Sztuki i Kultury Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, przekształconej w 2009 w Uniwersytet Papieski Jana Pawła II.

W latach 1992–1996 był wicedyrektorem Muzeum Narodowego w Krakowie. Zajmuje się sztuką i architekturą nowożytną, zwracając uwagę na związki polsko-włoskie, prowadzi badania nowożytnego piśmiennictwa o sztuce i dziejach polskiej historii sztuki. Członek Polskiej Akademii Umiejętności.

W styczniu 2001 za książkę Theoria et praxis. Studia z dziejów sztuki nowożytnej i jej teorii otrzymał Nagrodę Krakowska Książka Miesiąca.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Teoria architektury w nowożytnym piśmiennictwie polskim, 1976[1]
  • Theoria et praxis. Studia z dziejów sztuki nowożytnej i jej teorii, 2000[2]
  • Z dziejów polskiej historii sztuki. Studia i szkice, 2005

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Małkiewicz, Teoria architektury w nowożytnym piśmiennictwie polskim, Kraków 1976 (Prace z historii sztuki; 13), DOI10.11588/diglit.26754 [dostęp 2019-08-14].???
  2. Adam Małkiewicz, Theoria et praxis. Studia z dziejów sztuki nowożytnej i jej teorii, Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych "Universitas", 2000, ISBN 83-7052-695-0, OCLC 297596831 [dostęp 2020-07-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]