Adam Małkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Adam Małkiewicz (ur. 1936 w Krakowie) – polski historyk sztuki, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.

Życiorys[edytuj]

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie. Ukończył historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1962–2007 pracował w Instytucie Historii Sztuki UJ, kilkukrotnie będąc jego dyrektorem (w latach 90. XX wieku zreformował program studiów). W 2008 został zatrudniony w Instytutcie Historii Sztuki i Kultury Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, przekształconej w 2009 w Uniwersytet Papieski Jana Pawła II.

W latach 1992–1996 był wicedyrektorem Muzeum Narodowego w Krakowie. Zajmuje się sztuką i architekturą nowożytną, zwracając uwagę na związki polsko-włoskie, prowadzi badania nowożytnego piśmiennictwa o sztuce i dziejach polskiej historii sztuki. Członek Polskiej Akademii Umiejętności.

W styczniu 2001 za książkę Theoria et praxis. Studia z dziejów sztuki nowożytnej i jej teorii otrzymał Nagrodę Krakowska Książka Miesiąca.

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Teoria architektury w nowożytnym piśmiennictwie polskim, 1976.
  • Theoria et praxis. Studia z dziejów sztuki nowożytnej i jej teorii, 2000.
  • Z dziejów polskiej historii sztuki. Studia i szkice, 2005.

Bibliografia[edytuj]