Adam Nowotny-Lachowicki-Czechowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Nowotny-Lachowicki-Czechowicz
Adam Nowotny
generał major, generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1865
Krynica, Cesarstwo Austrii
Data i miejsce śmierci 20 listopada 1936
Lwów, II Rzeczpospolita
Przebieg służby
Lata służby ok. 1890-ok.1930
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Komandor Orderu Leopolda Order Korony Żelaznej II klasy (Austro-Węgry) Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej Order Alberta (Saksonia)

Adam Adolf Nowotny-Lachowicki-Czechowicz[1] (ur. 24 grudnia 1865 w Krynicy, zm. 20 listopada 1936 we Lwowie) – generał major cesarskiej i królewskiej armii, generał dywizji Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzina mieszkała m.in. w Muszynie, Wieliczce i Nowym Targu – liczne przeprowadzki spowodowane były służbowymi przeniesieniami ojca, sędziego z zawodu. Po ukończeniu edukacji (m.in. Wojskowej Akademii Technicznej w Wiedniu) wstępuje do austriackiej armii. Dosłużył się w niej stopnia generała majora w 1915 roku. Pełnił m.in. funkcję Generalnego Inspektora Trenów. Z wykształcenia artylerzysta. Dowodzi m.in. 11 pułkiem haubic we Lwowie. Bierze udział w I wojnie światowej dowodząc XXXIX Brygadą Artylerii na froncie rosyjskim i artylerią 5 Armii na froncie włoskim. W czerwcu 1917 został mianowany komendantem miasta Lwowa[2].

W listopadzie 1918 przyjęty do WP w randze generała podporucznika. Obejmuje funkcję Polskiego Pełnomocnika Wojskowego w Wiedniu. 3 czerwca 1919 roku został mianowany zastępcą dowódcy Okręgu Generalnego „Lwów” we Lwowie[3]. Od 10 września 1920 do października 1921 roku dowódca 13 Kresowej Dywizji Piechoty. W czasie wojny z bolszewikami pełni też funkcję oficera łącznikowego Naczelnego Dowództwa przy 6 Armii i dowodzi Grupą Operacyjną.

Z dniem 1 sierpnia 1922 został przeniesiony w stan nieczynny na okres jednego roku z prawem do poborów[4]. Mieszkał we Lwowie. Generałem dywizji mianowany w 1922 roku ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku, zatwierdzony przez prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego 26 października 1923. Zmarł 20 listopada 1936 roku, pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.

W opinii Józefa Piłsudskiego nieprzydatny do służby w WP z powodu braku rzeczywistych kwalifikacji: Człowiek chory, i zdaniem moim niezdatny zupełnie do użycia, chyba na taką czy inna komendę lokalną.

Odznaczenia (wybrane)[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1920 adoptowany przez baronessę Sabinę Lachowicką-Czechowicz. Jego braćmi byli Bogumił – komandor Marynarki Wojennej, Franciszek – profesor UJ, Julian – profesor prawa na UJK, Kazimierz – adwokat, właściciel ziemski. Żonaty z Wandą.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Do 1920 roku Adam Nowotny
  2. Kronika. Nowy komendant m. Lwowa. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 142 z 24 czerwca 1917. 
  3. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 67 z 17 czerwca 1919 roku, poz. 2135.
  4. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 30 z 02.09.1922 r. s. 657.
  5. a b c d e f g Jerzy Giza: Generałowie z Sądecczyzny rodem. nsi.pl. [dostęp 2017-09-21].
  6. Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. Wiedeń, 1918, s. 85

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
  • Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918–1939, Warszawa: Bellona, 1994, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]