Adam Stanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adam Stanowski
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1927
Gdańsk
Data i miejsce śmierci 7 lutego 1990
Lublin
Senator I kadencji
Okres od 18 czerwca 1989
do 7 lutego 1990
Przynależność polityczna Obywatelski Klub Parlamentarny

Adam Stanowski (ur. 19 kwietnia 1927 w Gdańsku, zm. 7 lutego 1990 w Lublinie) – polski działacz katolicki, opozycjonista w czasach PRL, senator I kadencji.

Życiorys[edytuj kod]

W latach 1942–1945 walczył w Szarych Szeregach, należał do Armii Krajowej, brał udział w powstaniu warszawskim. Pod koniec lat 40. dwukrotnie był aresztowany przez funkcjonariuszy UB. W 1951 skazano go na karę siedmiu lat pozbawienia wolności, został zwolniony w 1955. Rok później ukończył pedagogikę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w 1969 uzyskał stopień doktora.

Od połowy lat 50. był pracownikiem naukowym KUL oraz działaczem Klubu Inteligencji Katolickiej. Przez wiele lat pełnił funkcję redaktora miesięcznika "Więź". W 1976 sygnował List 101, zainicjowany przez przeciwników zmian w Konstytucji PRL. W 1978 został jednym z członków założycieli i wykładowcą Towarzystwa Kursów Naukowych. W 1980 wstąpił do "Solidarności", działał w opozycji także po 13 grudnia 1981. Brał udział w rozmowach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw oświaty, nauki i postępu technicznego. W czerwcu 1989 został wybrany na senatora I kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego w województwie lubelskim. Zmarł kilka miesięcy później.

Życie prywatne[edytuj kod]

Miał trzech synów, w tym Krzysztofa.

Wybrane publikacje[edytuj kod]

  • Polacy wobec wyboru Papieża – badania ankietowe (1979)
  • Uniwersytet ludowy i młode pokolenie chłopów (1981)

Bibliografia[edytuj kod]