Przejdź do zawartości

Adam Zamenhof

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Adam Zamenhof
Ilustracja
Adam Zamenhof ok. 1925 roku
Data i miejsce urodzenia

11 czerwca 1888
Warszawa

Data i miejsce śmierci

29 stycznia 1940
Palmiry

Zawód, zajęcie

okulista

Rodzice

Klara i Ludwik Zamenhof

Małżeństwo

Wanda Zamenhof

Dzieci

Krzysztof Zamenhof-Zaleski

Krewni i powinowaci

Zofia i Lidia (siostry)

podpis
Adam Zamenhof (po lewej) z ojcem Ludwikiem. 9. Światowy Kongres Esperanto, Berno 1913

Adam Zamenhof (ur. 11 czerwca 1888 w Warszawie, zm. 29 stycznia 1940 w Palmirach) – polski esperantysta, lekarz okulista i kapitan lekarz Wojska Polskiego.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Syn Ludwika i Klary Zamenhof, brat Lidii i Zofii, mąż Wandy, ojciec Ludwika Krzysztofa.

Uczęszczał do II Gimnazjum w Warszawie, z którego wystąpił z powodu strajku szkolnego. W 1906 zdał maturę w Kownie i wstąpił na wydział lekarski w Lozannie, gdzie w 1912 uzyskał dyplom doktora medycyny. Przez kolejne dwa lata pozostawał w Lozannie, gdzie pracował jako asystent w klinice okulistycznej. W 1914 nostryfikował dyplom w Kijowie i powrócił do Warszawy[1].

W 1919 Adam Zamenhof wstąpił do polskiej armii, gdzie został przydzielony jako lekarz do ochotniczych oddziałów odsieczy Lwowa. W końcu tego roku został komendantem szpitala wojskowego w Gródku Jagiellońskim, a w marcu 1920 – przeniesiony do szpitala Twierdzy Modlin. Na początku 1922 został lekarzem naczelnym 1 Pułku Artylerii Ciężkiej, a w maju tego roku – przeniesiony do rezerwy[1].

Od 1923 pracował w Szpitalu Starozakonnych w Warszawie, gdzie w 1926 został ordynatorem oddziału ocznego[1]. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego[2]. W 1937 Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego nadał Adamowi Zamenhofowi tytuł doktora habilitowanego okulistyki[3].

Podczas II wojny światowej, 6 września 1939 roku został ordynatorem Szpitala Starozakonnych w Warszawie, a 16 września jego dyrektorem. 1 października 1939 roku Zamenhof został aresztowany przez Niemców. Zginął w masowej egzekucji w Palmirach[4].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c Adam Zamenhof, Życiorys, 17 czerwca 1935.
  2. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 216, 731.
  3. Dyrektor Biura Personalnego W. Przybyłowicz, BP-7658/37, pismo w sprawie habilitacji dr. Adama Zamenhofa, Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, maj 1937, s. 9 [dostęp 2025-12-07].
  4. Dr Adam Zamenhof (1888–1940) and his insight into ophthalmology, Wincewicz et al., Journal of Medical Biography, 2009; 17 (1): 18–22.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]