Afrojeż

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Afrojeż
Atelerix[1]
Pomel, 1848[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – afrojeż algierski (A. algirus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd owadożery
Rodzina jeżowate
Podrodzina jeże
Rodzaj afrojeż
Typ nomenklatoryczny

Erinaceus albiventris Wagner, 1841

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Afrojeż[5] (Atelerix) – rodzaj ssaka z podrodziny jeży (Erinaceinae) w rodzinie jeżowatych (Erinaceidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[6][7][8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 140–270 mm, długość ogona 9–30 mm, długość ucha 15–30 mm, długość tylnej stopy 26–40 mm; masa ciała 250–865 g[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Atelerix: gr. ατελειος ateleios „niedoskonały”, od negatywnego przedrostka α- a-; τελειος teleios „doskonały”; łac. ericius „jeż”[9].
  • Peroechinus: gr. πηρός peros „okaleczony”; εχινος ekhinos „jeż”[10]. Gatunek typowy: Erinaceus pruneri Wagner, 1841 (= Erinaceus albiventris Wagner, 1841).
  • Aethechinus: gr. αηθης aēthēs „dziwny”, od negatywnego przedrostka α- a-; ηθος ēthos „zwyczaj, charakter”[11]; εχινος ekhinos „jeż”[12]. Gatunek typowy: Erinaceus algirus Lereboullet, 1842.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6][5]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Atelerix, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. A.N. Pomel. Etudes sur les carnassiers insectivores (Extrait). „Archives des sciences physiques et naturelles”. 9, s. 251, 1848 (fr.). 
  3. L. Fitzinger. Systematische Übersicht der Säugethiere Nordost-Afrika’s mit Einschluß der arabischen Küste, des rothen Meeres, der Somali- und der Nilquellen-Länder , südwärts bis zum vierten Grade nördlicher Breite. „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 54 (1), s. 565, 1866 (niem.). 
  4. O. Thomas. The generic division of the hedgehogs. „The Annals and Magazine of Natural History”. Ninth Series. 1, s. 194, 1918 (ang.). 
  5. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 61. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  6. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 20. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  7. a b T. Best: Family Erinaceidae (Hedgehogs and Gymnures). W: R.A. Mittermeier & D.E. Wilson (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 8: Insectivores, Sloths and Colugos. Barcelona: Lynx Edicions, 2018, s. 321–323. ISBN 978-84-16728-08-4. (ang.)
  8. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Atelerix. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-12-30].
  9. Palmer 1904 ↓, s. 126.
  10. Palmer 1904 ↓, s. 525.
  11. Jaeger 1944 ↓, s. 8.
  12. Jaeger 1944 ↓, s. 78.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]