Albrecht Alcybiades

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Albrecht Alcybiades
Ilustracja
margrabia Kulmbach
Okres od 1541
do 1553
Dane biograficzne
Dynastia Hohenzollernowie
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1522
Ansbach
Data i miejsce śmierci 8 stycznia 1557
Pforzheim
Ojciec Kazimierz Hohenzollern
Matka Zuzanna z Bawarii

Albrecht Hohenzollern, nazywany Alcybiadesem (ur. 28 marca 1522 w Ansbach, zm. 8 stycznia 1557 w Pforzheim) – margrabia Kulmbach z dynastii Hohenzollernów, dowódca wojskowy i awanturnik w okresie wojen religijnych w Niemczech.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Albrecht był najstarszym synem Kazimierza Hohenzollerna, syna margrabiego Ansbach Fryderyka Starszego Hohenzollerna. Ponieważ Kazimierz zmarł przed śmiercią swego ojca, dziedzictwo w Ansbach w ręce jego młodszego brata Jerzego i jego potomków. Matką Albrechta była Zuzanna, córka księcia Bawarii, Albrechta IV Mądrego (wkrótce po śmierci ojca Albrechta poślubiła palatyna reńskiego Ottona Henryka Wittelsbacha). W młodości pozostawał pod opieką stryja Jerzego: nie otrzymał zbyt głębokiej edukacji, nie wykształcono w nim też odpowiednich postaw moralnych, lubił oddawać się licznym rozrywkom.

Po dojściu do pełnoletniości skłócony z krewnymi Albrecht zażądał podziału dziedzictwa po dziadku. W 1541 otrzymał jako swój udział część dóbr frankońskiej linii Hohenzollernów z Kulmbach i Bayreuth. Jego siedzibą był zamek Plassenburg. Spory z krewnymi wzmogły się po śmierci stryja Jerzego w 1543, gdy Albrecht zażądał przyznania mu praw do opieki nad jego małoletnim synem, podczas gdy zgodnie z testamentem zmarłego miały one przypaść książętom z Hesji i Saksonii.

W 1543 Albrecht rozpoczął służbę na rzecz Habsburgów. Uczestniczył w zmaganiach z Francją oraz I wojnie szmalkaldzkiej – sam był protestantem, a walczył przeciwko swoim współwiercom. Dał się poznać jako surowy dowódca najemników. W 1547 dostał się do niewoli, ale po cesarskim zwycięstwie w bitwie pod Mühlbergiem odzyskał wolność. Przez pewien czas pozostawał jeszcze w służbie habsburskiej, przeszedł jednak na początku lat 50. do obozu protestanckiego kierowanego przez księcia saskiego Maurycego Wettina.

Powodowany ambicją zapragnął zdobyć dominację we Frankonii. Wymuszając na miastach i książętach finansowe daniny oraz niszcząc dobra katolickich biskupów, naraził się Maurycemu – naruszył bowiem rozejm zawarty między książętami protestanckimi a cesarzem w 1552. W tej sytuacji utworzył się przeciwko niemu "związek frankoński", na którego czele stanął Maurycy. 9 lipca 1553 siły Albrechta zostały pokonane w bitwie pod Sievershausen. Co prawda zginął w niej Maurycy saski, jednak siły związku wyparły Albrechta z Frankonii, niszcząc zamek Plassenburg.

Po kolejnej porażce Albrecht został zmuszony do ucieczki do Francji. Wrócił z niej w 1556 z nowymi planami, jednak wkrótce potem zmarł. Jego dobra przypadły jego bratankowi Jerzemu Fryderykowi, który odbudował Plassenburg.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Erich Freiherr von Guttenberg: Albrecht Alkibiades, Markgraf von Brandenburg-Kulmbach. W: Neue Deutsche Biographie. T. 1. Berlin: Duncker & Humblot, 1953, s. 163. [dostęp 2016-02-22].
  • Wilhelm Maurenbrecher: Albrecht. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 1. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1875, s. 252–257. [dostęp 2016-02-22].