Aldo de Nigris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aldo de Nigris
Aldo de Nigris.jpg
Imię i nazwisko Jesús Aldo de Nigris Guajardo
Data i miejsce
urodzenia
22 lipca 1983
Monterrey,  Meksyk
Pozycja Napastnik
Wzrost 181 cm
Masa ciała 85 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Monterrey
Numer 9
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2002–2008
2007–2008
2008–2009
2009
2010–
Tigres UANL
Veracruz (wyp.)
Necaxa
Monterrey (wyp.)
Monterrey
86 (9)
28 (7)
8 (0)
38 (16)
84 (29)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2003
2010–
 Meksyk U-20
 Meksyk
3 (1)
20 (8)
  1. Mecze i gole w lidze akt. w dniu 1 stycznia 2013.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. w dniu 1 stycznia 2013.

Jesús Aldo de Nigris Guajardo (ur. 22 lipca 1983 w Monterrey) – meksykański piłkarz pochodzenia włoskiego występujący na pozycji napastnika, obecnie zawodnik Monterrey. Posiada dwóch braci; nieżyjącego już Antonio, również piłkarza, a także Alfonso, modela i aktora.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

De Nigris, którego dziadek ze strony ojca był Włochem, a on sam jest opisywany jako silny, szybki, dobrze grający głową i obdarzony mocnym strzałem napastnik, urodził się i wychowywał w mieście Monterrey. W młodym wieku zaczął uczęszczać na treningi do akademii juniorskiej tamtjeszego klubu Tigres UANL, a do seniorskiej drużyny został włączony jako dziewiętnastolatek przez brazylijskiego szkoleniowca Ricardo Ferrettiego. W meksykańskiej Primera División zadebiutował 3 sierpnia 2002 w wygranym 3:1 meczu z Jaguares, natomiast premierowe gole w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił 9 listopada tego samego roku w wygranej 4:1 konfrontacji z Querétaro, kiedy to dwukrotnie wpisał się na listę strzelców. Nie potrafił sobie jednak wywalczyć pewnego miejsca w wyjściowej jedenastce i przez cały pobyt w Tigres pełnił niemal wyłącznie rolę rezerwowego. W sezonie Apertura 2003 zdobył ze swoją macierzystą ekipą tytuł wicemistrza Meksyku, natomiast w styczniu 2005 triumfował rozgrywkach InterLigi i sukces ten powtórzył również rok później. Dzięki temu dwukrotnie wziął udział w turniejach Copa Libertadores, odpadając z nich odpowiednio w ćwierćfinale i 1/8 finału.

Latem 2007 De Nigris udał się na roczne wypożyczenie do zespołu Tiburones Rojos de Veracruz, gdzie z kolei był podstawowym zawodnikiem, lecz na koniec rozgrywek 2007/2008 spadł z nim do drugiej ligi. Zaraz po tym podpisał umowę z ekipą Club Necaxa z siedzibą w Aguascalientes, ale przez pół roku nie strzelił tam żadnego gola i w styczniu 2009 powrócił do swojego rodzinnego miasta, jednak nie do Tigres, tylko do ich lokalnego rywala – CF Monterrey. Tam od razu wywalczył sobie miejsce w pierwszym składzie, a eksplozja jego formy nastąpiła jesienią 2009, paradoksalnie kilka tygodni po śmierci jego brata Antonio. Wówczas, w sezonie Apertura 2009, zdobył jedenaście bramek, walnie przyczyniając się do zdobycia przez drużynę Víctora Manuela Vuceticha tytułu mistrza Meksyku, a dzięki swoim świetnym występom władze klubu wykupiły go na stałe z Necaxy. W 2010 roku już po raz trzeci w karierze triumfował w rozgrywkach InterLigi, a w konsekwencji kolejny raz wystąpił w Copa Libertadores, tym razem odpadając z tych rozgrywek już w fazie grupowej.

W jesiennym sezonie Apertura 2010 De Nigris zdobył z Monterrey drugie mistrzostwo Meksyku, tworząc skuteczny atak z chilijskim napastnikiem Humberto Suazo. W 2011 roku wygrał najbardziej prestiżowe rozgrywki kontynentu północnoamerykańskiego, Ligę Mistrzów CONCACAF, dzięki czemu mógł wziąć udział w Klubowych Mistrzostwach Świata. Tam Monterrey zajęło ostatecznie piąte miejsce, a on sam wpisał się na listę strzelców w spotkaniu z Espérance Tunis (3:2). Podczas wiosennych rozgrywek Clausura 2012 wywalczył ze swoim zespołem tytuł wicemistrza kraju, a także drugi raz w karierze wygrał Ligę Mistrzów. W tym samym 2012 roku po raz kolejny pojechał z Monterrey do Japonii, gdzie zanotował kolejny występ na Klubowych Mistrzostwach Świata. Tam zdobył bramkę w półfinałowej konfrontacji z Chelsea (1:3), a jego klub za drugim razem poradził sobie lepiej niż dwanaście miesięcy wcześniej, zajmując trzecią lokatę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2002/2003 Tigres UANL Meksyk  Primera División 19 3
2003/2004 Tigres UANL Meksyk  Primera División 12 0
2004/2005 Tigres UANL Meksyk  Primera División 6 3
2005/2006 Tigres UANL Meksyk  Primera División 27 2
2006/2007 Tigres UANL Meksyk  Primera División 22 1
2007/2008 Tiburones Rojos de Veracruz Meksyk  Primera División 28 7
2008/2009 Club Necaxa Meksyk  Primera División 8 0
2008/2009 CF Monterrey Meksyk  Primera División 17 5
2009/2010 CF Monterrey Meksyk  Primera División 31 14
2010/2011 CF Monterrey Meksyk  Primera División 33 11
2011/2012 CF Monterrey Meksyk  Primera División 24 11
2012/2013 CF Monterrey Meksyk  Primera División

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 2003 roku De Nigris został powołany przez trenera Eduardo Rergisa do reprezentacji Meksyku U-20 na Młodzieżowe Mistrzostwa Świata w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Wystąpił wówczas we wszystkich trzech meczach w wyjściowej jedenastce, będąc podstawowym zawodnikiem kadry narodowej i wpisał się na listę strzelców w spotkaniu z WKS (1:2). Jego drużyna odpadła natomiast już w fazie grupowej, zajmując w niej ostatnie miejsce po zanotowaniu dwóch porażek i remisu.

W seniorskiej reprezentacji Meksyku De Nigris zadebiutował za kadencji selekcjonera Javiera Aguirre, 24 lutego 2010 w wygranym 5:0 meczu towarzyskim z Boliwią. Premierowego gola w kadrze strzelił natomiast 1 czerwca 2011 w wygranym 3:0 sparingu z Nową Zelandią. W tym samym roku został powołany przez trenera José Manuela de la Torre na Złoty Puchar CONCACAF, gdzie wystąpił w pięciu meczach, we wszystkich w roli rezerwowego, zdobywając cztery bramki – w fazie grupowej z Salwadorem (5:0) i Kubą (5:0), w ćwierćfinale z Gwatemalą (2:1) oraz w półfinale z Hondurasem (2:0). Meksykanie triumfowali ostatecznie w tych rozgrywkach, a on sam został wicekrólem strzelców turnieju, ustępując jedynie swojemu koledze z reprezentacji, Javierowi Hernándezowi.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]