Aleksander Maliszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy polskiego poety i dramatopisarza. Zobacz też: Aleksander Maliszewski (muzyk).
Aleksander Maliszewski
Data i miejsce urodzenia 19 października 1901
Warszawa
Data śmierci 29 września 1978
Zawód poeta, dramatopisarz, tłumacz, prozaik, krytyk teatralny i filmowy.

Aleksander Maliszewski (ur. 19 października 1901 w Warszawie, zm. 29 września 1978 tamże) – polski poeta, dramatopisarz, tłumacz, prozaik, krytyk teatralny i filmowy.

Urodził się w rodzinie robotniczej. Studiował nauki humanistyczne na Wolnej Wszechnicy Polskiej znajdującej się w Warszawie. Współtwórca grupy poetyckiej "Smok" (1923) i członek "Kwadrygi". W 1939 znalazł się w Wilnie. Publikował w prasie konspiracyjnej. Należał do Armii Krajowej, walczył w powstaniu warszawskim. Po zakończeniu wojny pracował w dziale literacko-teatralnym w Polskim Radiu. Był kierownikiem literackim Miejskich Teatrów Dramatycznych w Warszawie. Dwukrotny laureat Nagrody Literackiej m.st. Warszawy.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 lipca 1952 na wniosek Ministra Kultury i Sztuki – za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[1]. W 1953 roku otrzymał Nagrodę Państwową III. stopnia.[2]

Publikacje[edytuj]

  • 1927Oczy, usta, serce (poezja)
  • 1927 – Poezje
  • 1929Czarna Beatrycze
  • 1950Wczoraj i przedwczoraj (sztuka)
  • 1952Droga do Czarnolasu (sztuka)
  • 1961Warszawianka
  • 1964U brzegu mojej Wisły
  • 1967Na przekór nocy

Przypisy

  1. M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1078, pkt 74.
  2. Bohdan Urbankowski, Czerwona msza czyli uśmiech Stalina, t. 2, Warszawa 1998, s. 315.

Bibliografia[edytuj]

  • Bartłomiej Kaczorowski: Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1994. ISBN 83-01-08836-2.