Aleksander Rymkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Rymkiewicz
Ilustracja
Zdjęcie sprzed 1955
Data i miejsce urodzenia

13 kwietnia 1913
Wilno

Data i miejsce śmierci

26 września 1983
Iława

Narodowość

polska

Język

polski

Alma Mater

Uniwersytet Wileński

Dziedzina sztuki

poeta

Aleksander Rymkiewicz (ur. 13 kwietnia 1913 w Wilnie, zm. 26 września 1983 w Iławie) – polski poeta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. W latach 1933–1934 związany z grupą literacką Żagary. Zadebiutował w 1933 roku w wileńskim dzienniku „Słowo”. We wczesnej twórczości poety dominują motywy wizyjno-fantastyczne i estetyzujące (poemat Tropiciel 1936). Po wojnie w poezji Rymkiewicza pojawia się tematyka społeczno-patriotyczna (Z narodem 1947), refleksje nad związkami człowieka z naturą (Promień dla artysty 1965) oraz rodzinnym krajobrazem (Polskie drzewa 1972). Rymkiewicz jest też autorem wielu utworów dla dzieci (Przygody Gucia Pingwina 1950, Wybór poezji 1974).

Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kw. 4H, rząd IV, grób 25).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Grobowiec Anny i Aleksandra Rymkiewiczów na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Tropiciel (1936)
  • Potoki (1938)
  • Z narodem (1947)
  • Krajobrazy i ludzie (1956)
  • Himalajskie namioty (1958)
  • Dziki powój (1968)
  • Gadanie baranie (1970)
  • Ślepi drwale (1971)
  • Polskie drzewa (1972)
  • Srebrny jeleń (1978)
  • Leśna nić Ariadny (Wydawnictwo Pojezierze, 1983)
  • Kalendarz polskiego krajobrazu (1984)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]