Aleksander Rymkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Rymkiewicz
Ilustracja
Zdjęcie sprzed 1955
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1913
Wilno
Data i miejsce śmierci 26 września 1983
Iława
Narodowość polska
Język polski
Alma Mater Uniwersytet Wileński
Dziedzina sztuki poeta

Aleksander Rymkiewicz (ur. 13 kwietnia 1913 w Wilnie, zm. 26 września 1983 w Iławie) – polski poeta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. W latach 1933-1934 związany z grupą literacką Żagary. Zadebiutował w 1933 roku w wileńskim dzienniku Słowo. We wczesnej twórczości poety dominują motywy wizyjno-fantastyczne i estetyzujące (poemat "Tropiciel" 1936). Po wojnie w poezji Rymkiewicza pojawia się tematyka społeczno-patriotyczna ("Z narodem" 1947), refleksje nad związkami człowieka z naturą ("Promień dla artysty" 1965) oraz rodzinnym krajobrazem ("Polskie drzewa" 1972). Rymkiewicz jest też autorem wielu utworów dla dzieci ("Przygody Gucia Pingwina" 1950, "Wybór poezji" 1974).

Pochowany na Cmentarzu Bródnowskim (kw. 4H, rząd IV, grób 25).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Grobowiec Anny i Aleksandra Rymkiewiczów na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Tropiciel (1936)
  • Potoki (1938)
  • Z narodem (1947)
  • Krajobrazy i ludzie (1956)
  • Himalajskie namioty (1958)
  • Dziki powój (1968)
  • Gadanie baranie (1970)
  • Ślepi drwale (1971)
  • Polskie drzewa (1972)
  • Srebrny jeleń (1978)
  • Leśna nić Ariadny (Wydawnictwo Pojezierze, 1983)
  • Kalendarz polskiego krajobrazu (1984)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]