Aleksander Rymkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Rymkiewicz
Ilustracja
Zdjęcie sprzed 1955
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1913
Wilno
Data i miejsce śmierci 26 września 1983
Iława
Narodowość polska
Język polski
Alma Mater Uniwersytet Wileński
Dziedzina sztuki poeta

Aleksander Rymkiewicz (ur. 13 kwietnia 1913 w Wilnie, zm. 26 września 1983 w Iławie) – polski poeta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. W latach 1933-1934 związany z grupą literacką Żagary. Zadebiutował w 1933 roku w wileńskim dzienniku Słowo. We wczesnej twórczości poety dominują motywy wizyjno-fantastyczne i estetyzujące (poemat "Tropiciel" 1936). Po wojnie w poezji Rymkiewicza pojawia się tematyka społeczno-patriotyczna ("Z narodem" 1947), refleksje nad związkami człowieka z naturą ("Promień dla artysty" 1965) oraz rodzinnym krajobrazem ("Polskie drzewa" 1972). Rymkiewicz jest też autorem wielu utworów dla dzieci ("Przygody Gucia Pingwina" 1950, "Wybór poezji" 1974).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Grobowiec Anny i Aleksandra Rymkiewiczów na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Tropiciel (1936)
  • Potoki (1938)
  • Z narodem (1947)
  • Krajobrazy i ludzie (1956)
  • Himalajskie namioty (1958)
  • Dziki powój (1968)
  • Gadanie baranie (1970)
  • Ślepi drwale (1971)
  • Polskie drzewa (1972)
  • Srebrny jeleń (1978)
  • Leśna nić Ariadny (Wydawnictwo Pojezierze, 1983)
  • Kalendarz polskiego krajobrazu (1984)