Alex Proyas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alex Proyas
Prawdziwe imię i nazwisko Alexander Proyas
Data i miejsce urodzenia 23 września 1963
Aleksandria
 Egipt
Zawód reżyser, scenarzysta
Lata aktywności od 1980

Alex Proyas, właśc. Alexander Proyas (ur. 23 września 1963[1] w Aleksandrii) – australijski reżyser i scenarzysta filmowy pochodzenia greckiego, urodzony w Egipcie, pracujący w Australii i USA. Specjalizuje się w filmach z gatunków science fiction i horror. Proyas tworzył także teledyski i reklamy telewizyjne[2].

Jego rodzina przeniosła się do Australii w latach 60. Proyas rozpoczął tam karierę filmowca, pierwsze filmy krótkometrażowe zrealizował jeszcze w liceum.

Na planie jego pierwszego dużego filmu fabularnego Kruk zginął Brandon Lee, syn Bruce’a Lee.

W 2004 zrealizował film Ja, robot na podstawie cyklu powieści i opowiadań Isaaca Asimova o robotach. Działanie robotów w książkach i filmie oparte jest na trzech prawach robotyki.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 1994 jego film krótkometrażowy Book of Dreams: "Welcome to Crateland" dostał nominację do Złotej Palmy w Cannes

Mroczne miasto (Dark City) otrzymało Bram Stoker Award, a także Silver Scream Award i Award and the Pegasus Audience Award.

Był także nominowany do nagrody Saturna zarówno za Mroczne miasto jak i Kruka[3].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

Filmy krótkometrażowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1980Neon
  • 1980Gropping
  • 1981Strange Residues
  • 1987Spineless
  • 1994Book of Dreams: "Welcome to Crateland"
  • 2000Un matin partout dans le monde

Filmy dokumentalne[edytuj | edytuj kod]

  • 1994The Best of Sting: Fields of Gold 1984-1994
  • 2004I'm Only Looking: The Best of INXS
  • 2006Fad Gadget by Frank Tovey

Przypisy

  1. Alex Proyas
  2. Kurt Lancaster, Tom Mikotowicz: Performing the Force: Essays on Immersion into Science-Fiction, Fantasy and Horror Environments. McFarland, 2001, s. 61. ISBN 9780786450459. [dostęp 31 lipca 2015].
  3. Awards
  4. Film w postprodukcji

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]