Alfa Columbae

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfa Columbae
α Col
Położenie w gwiazdozbiorze
Położenie w gwiazdozbiorze
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Gołąb
Rektascensja 05h 39m 38,941s
Deklinacja -34° 04′ 26,80″
Paralaksa (π) 12,48 ± 0,36[1]
Odległość 261,3 ± 7,8 ly
80,1 ± 2,4 pc
Wielkość obserwowana 2,65[1]m
Ruch własny (RA) 1,58 ± 0,28 mas/rok
Ruch własny (DEC) −24,82 ± 0,50 mas/rok
Prędkość radialna 35,0 ± 4,0 km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy gwiazda ciągu głównego, zmienna typu Gamma Cassiopeiae
Typ widmowy B9 Ve[1]
Masa 4,5 M[2]
Promień 5,8 R[3]
Wielkość absolutna -1,9m
Prędkość obrotu 180[2] km/s
Temperatura 12 963[3] K
Alternatywne oznaczenia
2MASS: J05393893-3404268
Cordoba Durchmusterung: CD-34 2375
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 215
Boss General Catalogue: GC 7078
Katalog Hipparcosa: HIP 26634
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 1956
SAO Star Catalog: SAO 196059
Phact

Alfa Columbae (α Col) – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Gołębia o typie widmowym B9 V. Znajduje się około 261 lat świetlnych od Słońca.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Tradycyjna nazwa gwiazdy, Phact, wywodzi się od arabskiego فاختة, fāẖita, co oznacza „sierpówkę[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Alfa Columbae jest białą gwiazdą, należy do typu widmowego B, jest to gwiazda zmienna typu Gamma Cassiopeiae. Jej jasność obserwowana zmienia się nieznacznie, od 2,62m do 2,66m[4]. Wiruje ona szybko wokół osi, na równiku prędkość obrotu to co najmniej 180 km/s, 90 razy szybciej niż w przypadku Słońca. Powoduje to jej spłaszczenie i tworzy otoczkę ze słabiej związanego gazu, rozciągającą się na odległość dwóch promieni gwiazdy. Z otoczki tej pochodzą silne linie emisyjne wodoru. Gwiazda wypromieniowuje około 1000 razy więcej energii niż Słońce[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Alfa Columbae w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d Jim Kaler: Phact (ang.). STARS. [dostęp 2016-01-13].
  3. a b A. Meilland, Ph. Stee, O. Chesneau, C. Jones. VLTI/MIDI observations of 7 classical Be stars. „Astronomy and Astrophysics”. 505 (2), s. 687–693, październik 2009. DOI: 10.1051/0004-6361/200911960. arXiv:0908.1239. Bibcode2009A&A...505..687M (ang.). 
  4. Phact. Alcyone.de. [dostęp 2016-01-14]., dane gwiazdy za: Kholopov, P.N. et al.. Combined General Catalogue of Variable Stars. „Combined General Catalogue of Variable Stars”. 4.1 Ed (II/214A). 1, 1998.