Alhred z Nortumbrii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alhred z Nortumbrii
król Nortumbrii
król Nortumbrii
Okres panowania od 765
do 774
Poprzednik Etelwald Moll
Następca Etelred I
Dane biograficzne
Żona Osgifu z Nortumbrii
Dzieci Osred
Alkmund
Sceat z imieniem Alhreda

Alhred z Nortumbrii, Alchred, Alcred, Aluchred — władca anglosaskiego królestwa Nortumbrii w latach 765-774.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Zachowana genealogia króla Alhreda wywodzi jego pochodzenie od założyciela dynastii nortumbryjskiej, Idy[1], przez jego syna o imieniu Eadric. W 762 roku poślubił córkę króla Oswulfa, Osgifu[2], z którą miał co najmniej dwoje dzieci: Osreda i Alkmunda. Małżeństwo to, poza zwiększeniem szans Alhreda na sukcesję tronu, może stanowić efekt sojuszu z rodem wywodzącym się od Etelfryda, przeciwko rywalizującym o władzę w Nortumbrii Leodwaldingom[3].

Panowanie[edytuj | edytuj kod]

Kiedy w 765 roku sojusz szlachty i duchowieństwa Nortumbrii zdetronizował dotychczasowego króla Etelwalda Molla, Alhred stanowił doskonałego następcę zarówno z racji swego pochodzenia jak i małżeństwa. Został władcą jeszcze w tym samym roku[4].

Źródła pisane niewiele podają faktów z okresu jego panowania. Wiadomo jednak, że był dość mocno zaangażowany w życie kościoła nortumbryjskiego i jego misje na kontynencie[5]. Zwołane przez niego zgromadzenie religijne wysłało z misją do Bremy św. Willehada, co doprowadziło do powstania arcybiskupstwa w tym mieście[6]. Zachował się również list, który Alhred i Osgifu wysłali do Lulla, biskupa Mongucji. Para królewska poleca się w nim modlitwie biskupa, wymienia zaufanych krewnych i przyjaciół, którzy mogą przekazywać korespondencję oraz prosi o pomoc w pokojowej misji dyplomatycznej do Karola Wielkiego, króla Franków[7].

Nie wiadomo, jaka była przyczyna obalenia Alhreda w 774 roku. Król został wygnany z kraju. Symeon z Durham w swojej kronice Historia Regum Anglorum odnotował, że Alhred udał się na dwór Cinioda, króla Piktów[8].

Następcą Alhreda został syn Etelwalda Molla, Etelred.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Yorke, s.127
  2. Yorke, s.134
  3. Yorke, s.233
  4. Kronika anglosaska, A.D.765
  5. Yorke, s.135
  6. Anonimowy "Żywot św. Willehada" (Vita S. Willehadi), datowany na lata 838-855
  7. J. Story, s.199
  8. Simeon A.D.774, s. 451

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Etelwald Moll
Flag of Northumbria.svg król Nortumbrii
765 - 774
Flag of Northumbria.svg Następca
Etelred I z Nortumbrii