Alois Musil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alois Musil
Ilustracja
Alois Musil 1914
Data i miejsce urodzenia 30 czerwca 1868
Rychtářov (okres Vyškov), Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 12 kwietnia 1944
Otryby (okres Kutná Hora, Protektorat Czech i Moraw

Alois Musil (ur. 30 czerwca 1868 w Rychtarzowie, zm. 12 kwietnia 1944 w Otrybach)  – morawski ksiądz katolicki, biblista, geograf, orientalista i podróżnik.

Biogram[edytuj | edytuj kod]

W 1895 r. ukończył fakultet teologiczny na uniwersytecie w Ołomuńcu. Potem studiował w Jerozolimie i Bejrucie. Podróżował na Bliskim Wschodzie (do 1915 r.), gdzie odkrył Letni Pawilon Kasr Amra z freskami z 744 r.

Freski z Kasr Amra

Od 1900 docent, a w latach 1902-09 profesor biblistyki na fakultecie teologicznym w Ołomuńcu. Potem profesor pomocniczych nauk biblijnych i języka arabskiego na uniwersytecie w Wiedniu (1909-20).

W czasach I wojny światowej tajny cesarski radca z rangą generała-majora cywilnego.

W latach 1919-38 profesor języka arabskiego i pomocniczych nauk orientalnych na fakultecie filozoficznym Uniwersytetu Karola w Pradze.

Członek Czeskiej Akademii Nauk i Sztuk Pięknych, Królewskiego Czeskiego Towarzystwa Naukowego, oraz współzałożyciel Praskiego Instytutu Orientalnego (1922).

Zamek Kasr Amra

Był również wykładowcą w Anglii (1923-24) i w Stanach Zjednoczonych (1926-28). Jest autorem książek Po stopách událostí Starého Zákona (1906), Arabia Petraea (1907-08), Quasajr (czy Quasr) Amra (1907), Mezi Eufratem a Tigridem (1935), Ve stínu křižáckého hradu (1935), S kočovníky do pouště (1941).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]