Anadyr (rzeka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anadyr
Ilustracja
Dolny bieg i ujście
Kontynent

Azja

Państwo

 Rosja

Okręg autonomiczny

 Czukocki Okręg Autonomiczny

Rzeka
Długość 1150 km
Średni przepływ

1400 m³/s u ujścia

Źródło
Miejsce Płaskowyż Anadyrski
Współrzędne

67°03′02,2″N 170°50′47,0″E/67,050600 170,846400

Ujście
Recypient

Morze Beringa

Miejsce Zatoka Anadyrska
Współrzędne

64°52′40,1″N 176°13′59,9″E/64,877800 176,233300

Mapa
Mapa rzeki
Szlak
RiverIcon-Spring.svg 1150 Płaskowyż Anadyrski
RiverIcon-AffluentL.svg Majn
RiverIcon-AffluentL.svg Bieła
RiverIcon-AffluentL.svg Tanjurer
RiverIcon-delta.svg 0
Zatoka Anadyrska
Położenie na mapie Czukockiego Okręgu Autonomicznego
Mapa konturowa Czukockiego Okręgu Autonomicznego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”

Anadyr (ros. Анадырь) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Czukockim Okręgu Autonomicznym; długość 1150 km; powierzchnia dorzecza 191 tys. km²; średni roczny przepływ przy ujściu 1400 m³/s.

Źródła na Płaskowyżu Anadyrskim; w górnym biegu ma charakter rzeki górskiej, płynie w wąskiej dolinie w kierunku południowym; w środkowym i dolnym biegu płynie szeroką doliną w kierunku wschodnim po Nizinie Anadyrskiej, bieg kręty, tworzy liczne odnogi (jedna z nich łączy się z Jeziorem Czerwonym). Uchodzi estuarium (Zatoka Onemen) poprzez Liman Anadyrski do Zatoki Anadyrskiej Morza Beringa; u ujścia leży miasto Anadyr. W dorzeczu występują złoża węgla kamiennego i złota; w pobliżu ujścia także węgla brunatnego.

Zasilanie śniegowo-deszczowe, zamarza od października do maja. Żeglowna na długości 570 km (od miejscowości Markowo).

Główne dopływy: Majn (prawy), Bieła, Tanjurer (lewe).

Ujście rzeki Anadyr odkrył w 1648 roiku Siemion Dieżniew, w XVIII wieku rzekę opisał Dmitrij Łaptiew.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]