André Frossard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
André Frossard
Imiona i nazwisko André Frossard
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1915
Colombier-Châtelot
Data i miejsce śmierci 2 lutego 1995
Wersal
Narodowość francuska
Dziedzina sztuki esej
powieść epistolarna

André Frossard (ur. 14 stycznia 1915 w Colombier-Châtelot, zm. 2 lutego 1995 w Wersalu[1]) – francuski dziennikarz, pisarz i filozof katolicki pochodzenia żydowskiego (jego babcia była Żydówką), syn Ludwika Oscara Frossarda – założyciela Francuskiej Partii Komunistycznej. Wieloletni felietonista „Le Figaro”.

Jak sam opisuje, w wydanej w 1969 roku książce pod tytułem Dieu existe, je l’ai rencontré (Bóg istnieje, spotkałem Go), jako ateista doznał nawrócenia w 1935 roku po przypadkowej wizycie w kościele.

Członek Akademii Francuskiej od 1987. Przyjaciel Jana Pawła II.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • La Maison des otages (1946)
  • Histoire paradoxale de la IVe République (1954)
  • Le Sel de la terre (1956)
  • Voyage au pays de Jésus (1958)
  • Les Greniers du Vatican (1960)
  • Votre humble serviteur, Vincent de Paul (1960)
  • Dieu existe, je l’ai rencontré (1969)
  • La France en général (1975)
  • Il y a un autre monde (1976)
  • Les trente-six preuves de l’existence du diable (1978, wyd. pol.: 36 dowodów na istnienie diabła, przeł. Zygmunt Ławrynowicz, W drodze, Poznań 1987, ISBN 83-85008-51-9; Poznań 1988, ISBN 83-85008-69-1)
  • L’art de croire (1979)
  • N’ayez pas peur, dialogue avec Jean-Paul II (1982)
  • La Baleine et le Ricin (1982)
  • L’Évangile selon Ravenne (1984)
  • Le Chemin de croix, au Colisée avec Jean-Paul II (1986)
  • N’oubliez pas l’amour, la Passion de Maximilien Kolbe (1987)
  • Le Crime contre l’humanité (1988)
  • Portrait de Jean-Paul II (1988)
  • Le Cavalier du Quai Conti (1988)
  • Dieu en questions (1990, wyd. pol.: Bóg i ludzkie pytania, Kielce 1991, ISBN 83-900150-0-5)
  • Le Monde de Jean-Paul II (1991, wyd. pol.: Świat Jana Pawła II, przeł. ks. Stanisław Czerwik, Jedność, Kielce 1992, ISBN 83-900150-5-6)
  • Les grands bergers (1992)
  • Excusez-moi d’être français (1992)
  • Défense du Pape (1993, wyd. pol.: Bronię Papieża, Warszawa 1995, ISBN 8385957512)
  • L’Evangile inachevé (1995, wyd. pol.: Niedokończona Ewangelia, Kielce 1996, ISBN 83-85957-91-X)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Trzej konwertyci w Paryżu. W: Vittorio Messori: Pytania o chrześcijaństwo. Kraków: Wydawnictwo M, 1996. ISBN 83-87243-00-0. (pol.)