Andrzej Łuczycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Łuczycki
Andrzej Łuczycki Kancelaria Senatu 2005.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1952
Radom
Senator VI kadencji
Okres od 19 października 2005
do 4 listopada 2007
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska

Andrzej Łuczycki (ur. 3 lutego 1952 w Radomiu) – polski polityk, ekonomista, senator VI kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Piotra i Brygidy Łuczyckich. W 1999 ukończył studia zawodowe na Wydziale Ekonomicznym Politechniki Radomskiej, a w 2001 studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

Od 1969 do 1972 pracował w Zakładach Metalowych im. gen. Waltera w Radomiu jako mechanik. Następnie był zatrudniony m.in. w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym w Radomiu i w Zjednoczeniu Odlewnictwa. Po wprowadzeniu stanu wojennego podjął własną działalność gospodarczą. Był przewodniczącym Stowarzyszenia Kupców i Usługodawców Ziemi Radomskiej, następnie wiceprezesem Stowarzyszenia Kupców Polskich. Przez dwie kadencje pełnił funkcję wiceprzewodniczącego rady nadzorczej Banku Spółdzielczego Rzemiosła.

Uczestniczył w radomskim proteście 25 czerwca 1976, w 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”. W 1989 działał w Komitecie Obywatelskim. Następnie współtworzył radomski oddział Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna. Później należał do Unii Demokratycznej i Unii Wolności, następnie wstąpił do Platformy Obywatelskiej.

Do 2005 zajmował stanowisko zastępcy dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Radomiu. W wyborach parlamentarnych w 2005 z ramienia PO uzyskał mandat senatorski w okręgu radomskim. W wyborach w 2007 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. Objął stanowisko wojewódzkiego inspektora transportu drogowego w Warszawie i został członkiem rady nadzorczej Państwowych Magazynów Usługowych w Pruszkowie. W wyborach samorządowych w 2010 uzyskał mandat radnego sejmiku mazowieckiego[1]. W wyborach parlamentarnych w 2011 ponownie był kandydatem PO do Senatu w okręgu nr 50[2]. Bez powodzenia kandydował także w 2014 w wyborach do Parlamentu Europejskiego[3] oraz w wyborach samorządowych na burmistrza miasta Pionki. W tym samym roku uzyskał natomiast mandat radnego Radomia[4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Stan wolny, ma dwoje dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]