Andrzej Bielski (fizyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Bolesław Bielski (ur. 12 stycznia 1939 w Równem, zm. 14 stycznia 2013[1] w Toruniu) − polski fizyk, profesor nauk fizycznych, specjalista w zakresie fizyki atomowo-molekularnej, fizyki optycznej oraz historii fizyki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1955 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Jagiellończyka w Elblągu, po czym podjął studia na Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu. Po ich ukończeniu, w 1960 roku, został zatrudniony na stanowisku asystenta w Instytucie Fizyki UMK. W 1968 roku uzyskał stopień doktora, tematem jego rozprawy było Badanie wpływu elektrody zapłonowej na napięcie przebicia w liniowych lampach błyskowych, a promotorem Aleksander Jabłoński. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1979 roku, na podstawie rozprawy Interferometryczne badanie ciśnieniowego rozszerzenia linii widmowych neonu. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1988, a profesora zwyczajnego nauk fizycznych w 1992 roku. W latach 1984-1987 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Matematyki Fizyki i Chemii UMK. Był też kierownikiem Podyplomowego Studium Fizyki (1981-1984).

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Interferometryczne badanie ciśnieniowego rozszerzenia linii widmowych neonu (1979)
  • Podstawy metod opracowania pomiarów. Wykład dla początkujących (1998, wspólnie z Romanem Ciuryło, ​ISBN 83-231-0910-9​)
  • Aleksander Jabłoński (1898-1980): fizyk, muzyk, żołnierz (2010, wspólnie z Józefem Szudym, ​ISBN 978-83-231-2551-8​)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ZMARŁ PROF. ANDRZEJ BIELSKI, Aktualności UMK

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sławomir Kalembka (red.): Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945-2004. Materiały do biografii. Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2006, s. 91-92. ISBN 83-231-1988-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]