Andrzej Biernat (lekkoatleta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Biernat (ur. 23 kwietnia 1928 r. w Wiedniu, zm. 17 listopada 2007 r. w Krakowie) – polski lekkoatleta, trener biegów długodystansowych, pięciokrotny medalista Mistrzostw Polski.

W 1952 r. ukończył AWF w Warszawie. Był zawodnikiem klubów sportowych TS Wisła (1946-1950), OWKS (1950-1952) i WKS Wawel (1952-1955). W 1949 r. wywalczył tytuł halowego mistrza Polski w biegu na dystansie 3000 m, w tym samym roku reprezentował Polskę podczas meczu z Rumunią.

Wyniki podczas kariery zawodniczej[edytuj | edytuj kod]

  • Wicemistrzostwo Polski :
    • 3000 m prz – 1948 r.
    • 3000 m prz – 1949 r.
  • Brązowy medalista Mistrzostw Polski :
    • 3000 m prz – 1947 r.
    • bieg na przełaj (7 km) – 1948 r.
    • bieg na przełaj (7 km) – 1949 r.
  • Finalista Mistrzostw Polski :
    • 3000 m prz – 1950 r.
    • 3000 m prz – 1951 r.
    • 5000 m – 1948 r.
    • 5000 m – 1949 r.
    • 4x400 m – 1946 r.

Praca trenerska[edytuj | edytuj kod]

W wieku niespełna 24 lat został wyznaczony na trenera koordynatora KKS Olsza Kraków, a rok później pełnił już funkcję trenera centralnego wyszkolenia PZLA. Od 1984 r., był wiceprzewodniczącym Komisji Antydopingowej PZLA, w latach 1990-1994 wiceprezes ds. szkoleniowych Krakowskiego OZLA, od stycznia 1994 r., wiceprezes ds. młodzieżowych Krakowskiego OZLA.

Przebieg kariery trenerskiej[edytuj | edytuj kod]

  • KKS Olsza Kraków (1952-1962)
  • Gwardia-Wisła Kraków (1962-1969)
  • WKS Wawel Kraków (1969-1978)
  • KS Hutnik (1978-1984)
  • KS Górnik Brzeszcze (1984-1993)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]