Andrzej Bronisław Kulczycki
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
27 listopada 1895 |
---|---|
Data śmierci |
1978 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki |
2 Pułk Strzelców Podhalańskich, |
Stanowiska |
dowódca batalionu |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Andrzej Bronisław Kulczycki, właśc. Bronisław Kulczycki[1] (ur. 27 listopada 1895 w Tuszkowie, zm. 1978) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Andrzej Bronisław Kulczycki urodził się 27 listopada 1895[2]. Był synem Ferdynanda i Marii z domu Pitag[2].
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 października 1922[3][4]. W latach 20. służył w 2 pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku[5][6]. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925[7][8]. W 1927 zamieszkiwał w Dederkałach[2]. Jako oficer sanockiego 2 psp w 1928 był przydzielony do Korpusu Ochrony Pogranicza[9]. W 1932 był oficerem 10 pułku piechoty w Łowiczu[10]. Sprawował stanowisko dowódcy Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Skierniewicach[11]. Według stanu z marca 1939 w stopniu majora był dowódcą I batalionu 18 pułku piechoty ze Skierniewic[12].
Po wybuchu II wojny światowej w okresie trwającej kampanii wrześniowej 1939 sprawował stanowisko dowódcy II batalionu 10 pułku piechoty[13] oraz dowódcy batalionu marszowego dla 18 pułku piechoty. Potem został oficerem Polskich Sił Zbrojnych. Był współorganizatorem w obozie „Barbara” w Palestynie i w latach 1942–1945 był pierwszym komendantem Junackiej Szkoły Kadetów dla polskiej młodzieży na obczyźnie[11].
Zmarł w 1978[11]. Pośmiertnie, 22 grudnia 1997 został uhonorowany tytułem honorowego obywatela Skierniewic[11].
23 kwietnia 1927 poślubił w Sanoku Sofię Amalię Serwa (ur. 1899, córka Józefa Serwy), a świadkiem na ich ślubie był mjr Kazimierz Galiński, ówczesny dowódca batalionu KOP „Dederkały”[2]. W 1997 jego syn Jerzy Kulczycki opracował Wspomnienia majora Andrzeja Kulczyckiego dowódcy Junackiej Szkoły Kadetów, z pracy w szkole Kadetów, w Palestynie, w latach 1942–1945[14].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Walecznych (przed 1923)[5]
- Medal Niepodległości (24 października 1931)[15][8]
- Srebrny Krzyż Zasługi (16 marca 1933)[16]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 18 kwietnia 1931 roku, s. 201, sprostowano imię i datę urodzenia z „Bronisław ur. 27 listopada 1898” na „Andrzej Bronisław ur. 27 listopada 1895”.
- ↑ a b c d Księga małżeństw (1924–1936). Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. s. 131.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 452.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 375.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 379.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 328.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 219.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 59.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 138.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 540.
- ↑ a b c d Honorowy Obywatel Miasta Skierniewice. skierniewice.eu. [dostęp 2020-09-07].
- ↑ Rocznik Oficerski 1939 ↓, s. 568–569, 672.
- ↑ Andrzej Bronisław Kulczycki. bohaterowie1939.pl. [dostęp 2020-09-07].
- ↑ Od Buzułuku do Pahlevi. Polskie SIły Zbrojne w ZSRR i na Bliskim Wschodzie 1941–1943. Warszawa: Centralna Biblioteka Wojskowa im. Józefa PIłsudskiego, 2012, s. 264. ISBN 978-83-63050-08-5.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 251, poz. 335 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 64, poz. 83 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
- Honorowi obywatele Skierniewic
- Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej
- Majorowie piechoty Polskich Sił Zbrojnych
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Medalem Niepodległości
- Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
- Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza
- Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska)
- Wojskowi związani z Sanokiem
- Urodzeni w 1895
- Zmarli w 1978
- Dowódcy batalionów 18 Pułku Piechoty (II RP)
- Oficerowie 2 Pułku Strzelców Podhalańskich