Anissa Meksen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kickboxing pictogram.svg Anissa Meksen
Meksen wraz z pasami mistrzowskimi w 2014
Meksen wraz z pasami mistrzowskimi w 2014
Data i miejsce urodzenia 28 kwietnia 1988[1]
Nancy[2]
Obywatelstwo  Francja[1]
Wzrost 168,5[1] cm
Masa ciała 51-55,5[1] kg
Styl walki savate, boks tajski, kick-boxing[1]
Kategoria wagowa super kogucia, kogucia[1]
Klub Olympic Boxing Garennois[3]
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 97[1][4]
Zwycięstwa 94
Porażki 3

Anissa Meksen (ur. 28 kwietnia 1988 w Nancy) – francuska kick-boxerka, bokserka i zawodniczka boksu tajskiego, algierskiego pochodzenia, wielokrotna mistrzyni świata m.in. federacji WPMF (2014), WBC Muay Thai (2016), ISKA (2017) czy GLORY (2017).

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Jej rodzice pochodzili z Algierii, ona sama urodziła się już we Francji[5]. Od dziecka trenowała m.in. judo, karate, jiu jitsu i savate. Wraz z bratem Mehdim w wieku 12 lat rozpoczęła treningu bokserskie, następnie kick-boxingu i muay thai[2][3]. Przez pierwsze lata zawodowej kariery walczyła głównie we Francji, ponadto rywalizowała w savate z dużymi sukcesami – w sumie jedenastokrotnie zostawała mistrzynią Francji, dwukrotnie Europy oraz pięciokrotnie świata, stając się jedną z najbardziej utytułowanych zawodniczek w boksie francuskim[2].

W 2013 zdobyła swoje pierwsze zawodowe mistrzostwo świata tajskiej organizacji S1[3]. 8 marca 2014 została mistrzynią Europy WBC Muay Thai w wadze koguciej po pokonaniu Fundy Diken[1], natomiast 28 lipca 2014 zdobyła pas mistrzyni świata WPMF w tej samej wadze pokonując Tajską zawodniczkę Hongthong Liangbrasert[1]. 23 września 2014 wygrała piąty sezon turnieju Enfusion w kategorii do 54 kg, w finale nokautując Brytyjkę Iman Barlow[1][3].

W 2015 dwukrotnie zdobywała pasy mistrzowskie, najpierw 30 czerwca wygrywając z Yolande Alonso została mistrzynią Europy WFC, następnie 22 sierpnia po pokonaniu Polki Sylwii Juśkiewicz została mistrzynią Venum Victory World Series[1]. Między czasie występowała w Chinach na turnieju Kunlun Fight gdzie w finale 28 października 2015 przegrała przez techniczny nokaut z Chinką E Meidie, notując tym samym dopiero trzecią porażkę w karierze[1].

26 marca 2016 zdobyła mistrzostwo świata WBC Muay Thai w wadze koguciej po wypunktowaniu Niemki tureckiego pochodzenia Meryem Uslu[6]. Trzy miesiące później 24 czerwca ponownie została mistrzynią świata, tym razem organizacji WAKO Pro, odbierając pas Szwedce Therese Gunnarson[7].

8 kwietnia 2017 w Torino pokonała zawodniczkę gospodarzy Chiarę Vincis na punkty, zdobywając pas mistrzyni świata ISKA w formule K-1[1]. Czternaście dni później 22 kwietnia zawodowo zadebiutowała w ringu bokserskim, wygrywając z Rumunką Gabriellą Mezei na punkty[8].

W tym samym roku związała się z GLORY, debiutując dla niej 14 lipca w zwycięskiej walce z Jady Menezes[1]. Po pokonaniu 28 października w rewanżu Fundy Diken przez TKO[1], otrzymała szanse walki o mistrzostwo świata GLORY w wadze super koguciej. 1 grudnia 2017 na GLORY 48 w Nowym Jorku pokonała obrończynie tytułu Amerykankę Tiffany van Soest jednogłośnie na punkty, zostając tym samym nową mistrzynią GLORY[4].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Kick-boxing / Boks tajski:[2][3][1]

  • 2013: mistrzyni świata S1 w wadze koguciej
  • 2014: mistrzyni Europy WBC Muay Thai w wadze koguciej
  • 2014: mistrzyni świata WPMF w wadze koguciej
  • 2014: Enfusion Reality Season 5 – 1. miejsce w turnieju kat. -54 kg
  • 2015: mistrzyni Europy WFC w wadze koguciej
  • 2015: mistrzyni Venum w wadze koguciej
  • 2016: mistrzyni świata WBC Muay Thai w wadze koguciej
  • 2016: mistrzyni świata WAKO Pro w wadze koguciej w formule K-1
  • 2017: mistrzyni świata ISKA w wadze koguciej w formule K-1
  • 2017: mistrzyni świata AFSO w wadze koguciej w formule K-1[9]
  • 2017: mistrzyni świata GLORY w wadze super koguciej

Savate:[2][10][11]

  • 2002–2003, 2005–2013: Mistrzostwa Francji – 11-krotna mistrzyni
  • 2008: Mistrzostwa Świata FIS – 1. miejsce w kat. do 56 kg
  • 2009: Mistrzostwa Świata FIS – 1. miejsce w kat. do 56 kg
  • 2010: Mistrzostwa Europy FIS – 1. miejsce w kat. do 56 kg
  • 2010: Mistrzostwa Świata FISU – 1. miejsce w kat. do 55 kg
  • 2011: Mistrzostwa Świata FIS – 1. miejsce w kat. do 56 kg
  • 2012: Mistrzostwa Europy FIS – 1. miejsce w kat. do 56 kg
  • 2013: Mistrzostwa Świata FIS – 1. miejsce w kat. do 56 kg

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p Statystyki zawodniczki na awakeningfighters.com (ang.). awakeningfighters.com. [dostęp 2017-12-02].
  2. a b c d e Anissa Meksen Blog Venum (ang.). venum.com. [dostęp 2017-12-02].
  3. a b c d e Serge Trefeu: Wywiad z Anissą Meksen (ang.). siamfightmag.com, 2016. [dostęp 2017-12-02].
  4. a b Profil na oficjalnej stronie glorykickboxing.com (ang.). glorykickboxing.com. [dostęp 2017-12-02].
  5. Toute ma vie, c’est la famille la religion et la boxe (fr.). lejsl.com, 2016-03-13. [dostęp 2017-12-02].
  6. Julien Lanchas: Anissa MEKSEN championne du monde WBC, Jimmy VIENOT impressionnant (fr.). fr.muaythaitv.com, 2016-03-27. [dostęp 2017-09-26].
  7. [http://www.monte-carlo-fighting-masters.com/index.php/en/programm-2016/fightings A World Premiere ! KICKBOXING K1-RULES FULL-CONTACT] (ang.). monte-carlo-fighting-masters.com, 2016. [dostęp 2017-12-02].
  8. Lista walk w boksie na boxrec.com (ang.). boxrec.com. [dostęp 2017-12-02].
  9. Wyniki gali Fighters 3 - The Way Of The Champions (ang.). muaythaitv.com. [dostęp 2017-12-06].
  10. Lista osiągnięć na oficjalnej stronie zawodniczki (ang.). anissameksen.com. [dostęp 2017-12-02].
  11. Anissa Meksen zwycięża 85 raz! (pol.). fightsport.pl, 2016-01-20. [dostęp 2017-12-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]