Światowe Stowarzyszenie Organizacji Kickboxingu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Światowe Stowarzyszenie Organizacji Kickboxingu
World Association of Kickboxing Organizations
ASOCIACION.jpg
Logo WAKO
Język roboczy angielski
Siedziba Włochy Monza
Członkowie 125
Prezydent WAKO Włochy Ennio Falsoni
Utworzenie 1976
Strona internetowa

Światowe Stowarzyszenie Organizacji Kickboxingu (ang. World Association of Kickboxing Organizations, skrót WAKO) – międzynarodowa organizacja pozarządowa, zrzeszająca 125 narodowych federacji kick-boxingu.

Organizacja promuje kick-boxing na poziomie amatorskim oraz zawodowym.

Podstawowe informacje[1][edytuj | edytuj kod]

Organizacja założona w 1976 roku przez niemieckiego kickboksera Georga Brucknera oraz amerykańskiego promotora Mike’a Andersona . Jej siedziba mieści się w Monzie. WAKO jest członkiem m.in. Światowej Agencji Antydopingowej, Olimpijskiej Rady Azji oraz SportAccord. Organizacja posiada pięć oddziałów - WAKO Europe, WAKO Panamerican, WAKO Asia, WAKO Oceania oraz WAKO Africa, które organizują i sankcjonują wiele cyklicznych zawodów takich jak mistrzostwa danego kontynentu czy kraju. Największymi zawodami są coroczne Mistrzostwa Świata. W 1991, zostało utworzone WAKO PRO jako ciało wykonawcze sankcjonujące pojedynki w zawodowej formie[2]. Aktualnie WAKO zrzesza ponad 120 krajów w tym Polskę (Polski Związek Kickboxingu).

Członkowie[edytuj | edytuj kod]

Formuły walki[3][edytuj | edytuj kod]

  • Forma muzyczna - jest rodzajem wyreżyserowanej walki z jednym lub kilkoma przeciwnikami. Wykonywane techniki pochodzą z orientalnych sztuk walki i muszą być zgodne z rytmem muzycznym. Walki toczone są na tatami[4].
  • Point Fighting (Semi contact) – jest formą walki, gdzie dwaj zawodnicy walczą ze sobą w celu zdobycia większej ilości punktów używając prawidłowych, lekkich i dobrze kontrolowanych technik ręcznych i nożnych. Jest to walka przerywana, po każdej bezpośrednio udanej akcji następuje przyznanie punktów. Walki toczone są na tatami[5].
  • Light contact – jest to forma pośrednia pomiędzy point fightingiem a full contactem. Light contact jest formą walki ciągłej. Techniki ręczne i nożne są wykonane z lekką, kontrolowaną siłą. Walki toczone są na tatami[6].
  • Kick light - jest formą walki ciągłej. Jest to pośrednia nazwa między pół a pełnym kontaktem. Używa się technik nożnych na uda z pełnego kontaktu lecz są to techniki kontrolowane, które powinny trafiać w obszary dozwolone. Walki toczone są na tatami[7].
  • Full contact – jest formą walki ciągłej, podczas której ciosy bokserskie, techniki nożne wykonywane są z pełną siłą w dozwolone miejsca trafień. Walki toczone są tylko na ringu[8].
  • Low kick – jest formą walki ciągłej, podczas której ciosy bokserskie, techniki nożne wykonywane są z pełną siłą w dozwolone miejsca trafień, dozwolone są kopnięcia w wewnętrzne i zewnętrzne uda. Walki toczone są tylko na ringu[9].
  • K-1 – jest formą walki ciągłej, podczas której ciosy bokserskie, techniki nożne wykonywane są z pełną siłą w dozwolone miejsca trafień, dozwolone są kopnięcia w wewnętrzne i zewnętrzne uda, dozwolone jest trzymanie oburącz za szyję przeciwnika zadając jednocześnie jedno uderzenie kolanem, klinczowanie nie może trwać dłużej niż 5 sekund. Walki toczone są tylko na ringu[10].

Kategorie wagowe[edytuj | edytuj kod]

Kategorie obowiązujące na zawodowym poziomie WAKO PRO w formułach low kick, full contact oraz K-1:

Aleksiej Rybkin kontra Ralf Krause podczas Mistrzostw Świata WAKO PRO w Rödental (2011)

Mężczyźni[edytuj | edytuj kod]

  • atomowa (-52.7 kg)
  • musza (-54.5 kg)
  • kogucia (-56.4 kg)
  • piórkowa (-58.2 kg)
  • lekka (-60 kg)
  • superlekka (-62.2 kg)
  • lekkopółśrednia (-64.5 kg)
  • półśrednia (-66.8 kg)
  • superpółśrednia (-69.1 kg)
  • lekkośrednia (-71.8 kg)
  • średnia (-75 kg)
  • superśrednia (-78.1 kg)
  • półciężka (-81.4 kg)
  • junior lekkociężka (-85.1 kg)
  • ciężka (-88.6 kg)
  • junior ciężka (-94.1 kg)
  • superciężka (+94.1 kg)

Kobiety[edytuj | edytuj kod]

  • musza (-48 kg)
  • supermusza (-50 kg)
  • kogucia (-52 kg)
  • superkogucia (-54 kg)
  • piórkowa (-56 kg)
  • superpiórkowa (-58 kg)
  • lekka (-60 kg)
  • superlekka (-62 kg)
  • półśrednia (-64 kg)
  • superpółśrednia (-66 kg)
  • średnia (-68 kg)
  • superśrednia (-70 kg)
  • ciężka (+70 kg)

Mistrzostwo WAKO PRO[edytuj | edytuj kod]

Organizacja prowadzi rankingi zawodników w poszczególnych wagach i formułach walki oraz przyznaje pasy mistrza świata, interkontynentalnego, Europy, Ameryki Północnej i Południowej, Azji oraz Afryki. Trofea są przyznawane w drodze pojedynczej walki i mają charakter przechodni.

Pas mistrzowski WAKO PRO

Rankingi mężczyzn[edytuj | edytuj kod]

Rankingi kobiet[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]