Anna Płotnicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anna Płotnicka – polska artystka performance, twórczyni instalacji, sztuki video, fotografii oraz sztuki sieci. Studiowała na PWSSP (obecnie Akademia Sztuk Pięknych) we Wrocławiu, na wydziale Malarstwa, Grafiki i Rzeźby. Obroniła dyplom w 1980 r. w pracowni J.J Aleksiuna.

Fascynują ją działania będące rodzajem aranżacji społecznej przy współudziale postronnych osób – widzów (cykle: Live Stories, Wypał, NikogoNiema, Pustostany) oraz sytuacje artystyczne, które projektuje dla innych (cykl: Kobiety i Obrazy). Wśród różnorodnej aktywności artystycznej Płotnickiej za najbardziej znaczące należy uznać działania performatywne, których efektem często są fotograficzne i audiowizualne dokumentacje oraz filmy stanowiące zapis performansów dokamerowych.

W 2001 i 2004 roku była pomysłodawcą i kuratorką wystawy Krzątanina 1 i Krzątanina 2. Wystawy były zorganizowane przy pomocy BWA Awangarda we Wrocławiu oraz BWA w Zielonej Górze i wzięło w niej udział kilkunastu polskich artystów. W 2006 roku zorganizowała wystawę polskich artystów Zamieszkanie – Sich Einrichten w galerii Motorenhalle w Dreźnie. Odsłona tego projektu, z udziałem niemieckich artystów, miała miejsce w BWA we Wrocławiu, w kwietniu 2007 roku.

Otrzymała Stypendium fundacji Copernicus z Niemiec w 2005 r. oraz CEAAC z Francji w 2008 r.

Jej prace znajdują się w zbiorach Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych „Zachęta” we Wrocławiu oraz Muzeum Narodowego we Wrocławiu i Muzeum Narodowego w Warszawie.

Wybrane Wystawy i prezentacje indywidualne[edytuj]

Wybrane Wystawy i prezentacje zbiorowe[edytuj]

Bibliografia[edytuj]