Anne Hidalgo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anne Hidalgo
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 czerwca 1959
San Fernando
Mer Paryża
Okres od 5 kwietnia 2014
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna
Poprzednik Bertrand Delanoë
podpis
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Anne Hidalgo (ur. 19 czerwca 1959 w San Fernando[1]) – francuska polityk i działaczka samorządowa pochodzenia hiszpańskiego. Członkini Partii Socjalistycznej, w latach 2001–2014 pierwsza wicemer Paryża, od 2014 mer Paryża.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Anne Hidalgo urodziła się w hiszpańskiej miejscowości San Fernando niedaleko Kadyksu w Andaluzji. Na początku lat 60. przeprowadziła się wraz z rodzicami do Lyonu[1]. Kształciła się w zakresie nauk społecznych, ukończyła studia na Université Jean Moulin Lyon 3. Uzyskała dyplom DEA w zakresie prawa społecznego i związkowego na Université de Paris X. Od 1982 była urzędniczką w inspekcji pracy (Inspection du travail), od 1984 na stanowisku inspektora[1].

W 1994 została członkinią Partii Socjalistycznej[2]. Rok wcześniej została zatrudniona w ministerstwie pracy. W połowie lat 90. przebywała w Genewie, pracując w biurze Międzynarodowej Organizacji Pracy. Od 1998 pełniła funkcję doradcy socjalistycznych członków rządu – Martine Aubry, Nicole Pery i Marylise Lebranchu[1].

W 2001 została radną Paryża, reprezentując 15. dzielnicę. Nowo wybrany mer Bertrand Delanoë powierzył jej wówczas stanowisko swojej pierwszej zastępczyni, którą była do 2014[2]. W 2002 i 2007 bez powodzenia ubiegała się o mandat poselski[1]. W 2004 i 2010 wybierana na radną regionu Île-de-France[2].

W 2014 jako kandydatka Partii Socjalistycznej w pierwszej turze wyborów na mera Paryża zajęła drugie miejsce, zdobywając około 34% głosów[3]. W drugiej turze głosowania zdobyła około 53% głosów, pokonała tym samym Nathalie Kosciusko-Morizet i została pierwszą kobietą na stanowisku mera Paryża[4]. W 2020 z powodzeniem ubiegała się o reelekcję – otrzymała 29,3% głosów w pierwszej turze[5] i dające jej zwycięstwo 48,5% głosów w drugiej turze[6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Anne Hidalgo (fr.). linternaute.com. [dostęp 2016-07-02].
  2. a b c Anne Hidalgo: Biographie (fr.). gala.fr. [dostęp 2016-07-02].
  3. NKM and Hidalgo set up all-female runoff for Paris mayor (ang.). rfi.fr, 23 marca 2014. [dostęp 2016-07-02].
  4. Résultats des élections municipales et communautaires 2014 (fr.). interieur.gouv.fr. [dostęp 2016-07-02].
  5. Municipales 2020 à Paris: «Je n'ai pas besoin d'un chaperon pour faire de la politique», lance Rachida Dati (fr.). 20minutes.fr, 25 czerwca 2020. [dostęp 2020-07-04].
  6. Municipales 2020: pourquoi Anne Hidalgo a gagné à Paris (fr.). lopinion.fr, 2 lipca 2020. [dostęp 2020-07-04].
  7. Légion d'honneur: Simone Veil, Juliette Gréco, Michel Blanc au menu de la promotion 2012 (fr.). lemonde.fr, 14 lipca 2012. [dostęp 2016-07-02].
  8. Anne Hidalgo (PS) décorée de l’Ordre d’Isabelle la Catholique par Juan Carlos (fr.). fdesouche.com, 12 lipca 2010. [dostęp 2016-07-02].