Anton Yelchin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anton Yelchin
Ilustracja
Anton Yelchin w 2011 roku
Imię i nazwisko Anton Wiktorowicz Jelczin
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1989
Leningrad
Data i miejsce śmierci 19 czerwca 2016
Los Angeles
Zawód aktor
Lata aktywności 1998–2016

Anton Yelchin (ros. Антон Викторович Ельчин, Anton Wiktorowicz Jelczin[1] ; ur. 11 marca 1989 w Leningradzie, zm. 19 czerwca 2016 w Los Angeles) – amerykański aktor pochodzenia rosyjskiego, wystąpił w roli sympatycznego Pavla Chekova w trzech filmach z serii Star Trek: Star Trek (2009), W ciemność. Star Trek (2013) i Star Trek: W nieznane (2016)[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie z tradycjami sportowymi. Jego rodzice, Irina Korina i Wiktor Jelczin, byli znaną parą łyżwiarzy figurowych[3]. Jego rodzina była pochodzenia żydowskiego i była poddana uciskowi religijnemu i politycznemu w ZSRR. Jego rodzice zakwalifikowali się do Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1972, ale nie mogli reprezentować ZSRR, prawdopodobnie dlatego, że byli Żydami[3]. Anton czasem nosił Gwiazdę Dawida i izraelski wisiorek hamsa[3]. We wrześniu 1989, w wieku niemowlęcym (6 miesięcy), wyemigrował wraz z rodzicami do Stanów Zjednoczonych, otrzymując status uchodźcy[3].

Karierę aktorską rozpoczął mając dziewięć lat występując w reklamach Chuck E. Cheese[4]. W 2000 wystąpił jako Augie w komedii A Man Is Mostly Water[5] z Billem Pullmanem i Peterem Bartonem, telewizyjnej adaptacji Pinokia - stacji ABC Geppetto, ojciec Pinokia (Geppetto) z Drew Careyem i gościnnie w jednym z odcinków serialu telewizyjnym NBC Ostry dyżur (ER) - pt. „Be Still My Heart”. Za rolę Roberta „Bobby’ego” Garfielda w dramacie Scotta Hicksa Kraina wiecznego szczęścia (Hearts in Atlantis, 2001) u boku Anthony’ego Hopkinsa został uhonorowany Young Artist Award[6] jako najlepszy młody aktor[4].

Występował w Los Angeles w zespole The Hammerheads[4]. W wieku szesnastu lat zagrał rolę 15-letniego Zacka Mazursky’ego, młodszego brata dystrybutora marihuany (Ben Foster), który stał się zakładnikiem gangu w dramacie kryminalnym Nicka Cassavetesa Alpha Dog (2006), za którą zdobył uznanie krytyków[4][7]. Był tytułowym bohaterem w komedii dla nastolatków Charlie Bartlett (2007). W serialu Huff (2004–2006) wystąpił w roli Byrda Huffstodta, syna głównego bohatera.

W 2009 przyjął rolę młodego Pavla Chekova w Star Trek, za którą otrzymał Boston Society of Film Critics (BSFC), i Kyle Reese’a w Terminator: Ocalenie.

Zginął 19 czerwca 2016 w wieku 27 lat[8]; został znaleziony przez znajomych na domowym podjeździe, przygnieciony przez swój samochód, który stoczył się ze stromego podjazdu przed jego domem[9][10].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Seriale telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Personalidade: Anton Yelchin (União Soviética) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2019-06-19].
  2. Scott Meslow (2016-07-22): How Anton Yelchin’s Death Changes Star Trek Beyond (ang.). „GQ”. [dostęp 2001-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)].
  3. a b c d Anton Yelchin - What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2016-06-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)].
  4. a b c d Anton Yelchin Actor (ang.). „TV Guide”. [dostęp 2001-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)].
  5. A Man Is Mostly Water (ang.). „Variety”. [dostęp 2001-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)].
  6. Anton Yelchin Biography (ang.). TV.com. [dostęp 2001-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)].
  7. Anton Yelchin (wł.). MYmovies.it. [dostęp 2018-08-26].
  8. Meriah Doty (2016-06-19): Actor Anton Yelchin Dead at 27 (ang.). Yahoo!. [dostęp 2016-06-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)].
  9. Lizzie Smith (2016-06-19): Star Trek actor Anton Yelchin dies aged 27 after being run over by his own car in freak accident (ang.). Daily Mail. [dostęp 2016-06-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)].
  10. Andrew Buncombe (2016-06-19): Anton Yelchin dead: Star Trek actor dies aged 27 in freak accident (ang.). „The Independent”. [dostęp 2018-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]