Przejdź do zawartości

Armia ogólnowojskowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Armia ogólnowojskowa (armia polowa[1])związek operacyjny wojsk lądowych, stanowiący zazwyczaj część frontu[2] lub grupy armii. W jej skład wchodzi kilka zmechanizowanych lub pancernych związków taktycznych (oddziałów), organów dowodzenia i zaopatrywania. Może mieć też strukturę korpuśną[3].

Armie ogólnowojskowe zaczęto tworzyć w okresie I wojny światowej. W II wojnie światowej ich struktura organizacyjna w zasadzie nie uległa zmianie. W kampanii wrześniowej Polska wystawiła siedem armii mających w swym składzie od 4 do 8 związków taktycznych zorganizowanych częściowo w grupy operacyjne. Po stronie niemieckiej walczyło pięć armii ogólnowojskowych mających w swym składzie od 6 do 13 dywizji zorganizowanych w korpusy[4].
Typowa sowiecka armia ogólnowojskowa z końcowego okresu II wojny światowej, składała się z 2–4 korpusów piechoty, pancernych, zmechanizowanych lub kawaleryjskich co stanowiło od 6 do 12 ekwiwalentnych dywizji. W tym samym okresie armia ogólnowojskowa USA składała się z 2–3 korpusów armijnych, a na głównych kierunkach uderzeń cztery korpusy[4].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]