Arne Larsen Økland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Arne Larsen Økland
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
31 maja 1954
Bømlo, Norwegia
Pozycja napastnik
Wzrost 181 cm
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1972–1976
1977–1980
1980–1983
1983–1985
1985–1987
SK Vard Haugesund
Bryne FK
Bayer 04 Leverkusen
Racing Club de France
Bryne FK

76 (37)
101 (43)
37 (16)
47 (22)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1978–1987  Norwegia 47 (11)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1989–1990
1992
Bryne FK
Viking FK

Arne Larsen Økland (ur. 31 maja 1954 w Bømlo) – norweski piłkarz występujący na pozycji napastnika. Trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Økland karierę rozpoczynał w 1972 roku w drugoligowym zespole SK Vard Haugesund. W sezonie 1975 awansował z nim do pierwszej ligi. W tamtym sezonie dotarł też do finału Pucharu Norwegii. W 1977 roku przeszedł do innego pierwszoligowca, Bryne FK. W sezonie 1979 zajął z nim 4. miejsce w lidze.

W 1980 roku Økland odszedł do niemieckiego Bayeru Leverkusen. W Bundeslidze zadebiutował 15 sierpnia 1980 w przegranym 0:1 meczu z 1. FC Kaiserslautern. 20 sierpnia 1980 w zremisowanym 1:1 pojedynku z 1. FC Köln strzelił pierwszego gola w Bundeslidze. Przez trzy sezony w barwach Bayeru rozegrał 101 spotkań i zdobył 43 bramki.

W 1983 roku został graczem francuskiego Racing Club de France. W sezonie 1983/1984 awansował z nim z Ligue 2 do Ligue 1. W rozgrywkach tych zadebiutował 17 sierpnia 1984 w przegranym 0:2 spotkaniu z FC Metz. Po spadku do Ligue 2 w sezonie 1984/1985, Økland odszedł z klubu. Wrócił wówczas do Bryne FK. W 1987 roku zdobył z nim Puchar Norwegii. W tym samym roku zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Norwegii Økland zadebiutował 29 marca 1978 przegranym 0:3 towarzyskim meczu z Hiszpanią. 20 września 1978 w zremisowanym 1:1 pojedynku eliminacji Mistrzostw Europy 1980 z Belgią strzelił pierwszego gola w kadrze. W latach 1978-1987 w drużynie narodowej rozegrał 47 spotkań i zdobył 11 bramek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]