FC Metz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Metz
Pełna nazwa Football Club de Metz
Przydomek Les Grenats
Barwy          
Data założenia 1919
Debiut w najwyższej lidze 1932
Liga Ligue 1
Adres 3, allée Saint Symphorien
Boite Postale 40292
57000 METZ Cedex 01
France
Telefon: 03.87.63.48.20
Stadion Stade Saint-Symphorien (Pojemność: 24 500)
Prezes Bernard Serin
Trener Albert Cartier
Asystent trenera José Jeunechamps
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój

Football Club de Metzfrancuski klub piłkarski z siedzibą w Metz (departament Mozela), założony w 1919 roku.

Sukcesy[edytuj]

Historia[edytuj]

Początki[edytuj]

Klub powstał w 1932 r. z połączenia dwóch amatorskich klubów z Metz. Jednym z nich był CAM (Cercle Athlétique Messin), a drugim ASM (Association Sportive Messine). Z początku w klubie grali robotnicy i urzędnicy pracujący w mieście. 15 kwietnia 1932 r. doszło do porozumienia w sprawie fuzji. W latach 30. klub miał status półprofesjonalny.

Pierwszy sezon i pierwszy spadek[edytuj]

FC Metz grało w pierwszym sezonie od powstania Ligue 1. Zajęli wówczas 9. miejsce w grupie B i musieli się pożegnać z elitą. Powrót nastąpił po dwóch latach przerwy. Na nowego prezydenta zostaje mianowany Lotaryńczyk Reymond Herloy. Mimo nieudanych meczów utrzymał klub w D1 aż do sezonu 1949-50. Wówczas "Smoki" zajęły 18. (ostatnie) miejsce i musiały się pożegnać z Ligue 1 na sezon.

Po zatrudnieniu byłego szkoleniowca Nice Elly Rousa powrócili bardzo szybko do elity. Kolejna relegacja miała miejsce w sezonie 1957/58. Mimo że do zespołu zakupiono zdolnego Argentyńczyka Roberto Aballaya, który poprzednio występował w Nancy.

Czyściec trwał aż do sezonu 1966-67, po którym piłkarze prowadzeni przez Maksymiliana Schirchina wywalczyli awans. W pierwszym powrotnym meczu zremisowali 1:1 na wyjeździe z Red Star. W 1978 r. do klubu przybywa działacz Carlo Molinari. Prezydent FC Metz stawia ze cel piłkarzom i trenerowi piękną grę, która opierałaby się na zasadzie fair play. Ich pierwszym rywalem w europejskich pucharach było niemieckie HSV. Wschodni rywale Francuzów rozprawili się z nimi 4:1 i 3:2. Gdyby nie szczęście, FC Metz pożegnałoby się z D1 już w sezonie 1981/82. Wówczas wyprzedzili Valenciennes o zaledwie 2 pkt.

Historyczna data[edytuj]

Historyczną datą dla kibiców FC Metz będzie 11 maja 1984 r. gdy ich pupilki zmierzyli się w finale Pucharu Francji z AS Monaco, który wówczas odnosił sukcesy. Na Parc de Princes 20.000 Lotaryńczyków oglądało zwycięstwo swoich piłkarzy. Był to pierwszy sukces na arenie piłkarskiej we Francji. Kilka miesięcy później niespodziewanie wygrali z FC Barcelona w pierwszej rundzie Pucharu Zdobywców Pucharów. Na stałe do annałów FCM zapisał się ówczesny trener, Henryk Kasperczak.

Ten sezon był udany z racji występów ligowych. Następca Kasperczaka, Marcel Husson zajął ze swoimi piłkarzami 5. miejsce, które dawało im możliwość gry w Pucharze UEFA. Widać, że rozpoczynała się era Metz. W Pucharze UEFA nie sprostali oni Hajdukowi Split. W lidze zajęli 6. miejsce.

W Pucharze Francji w 1988 r. ekipa Metz wyeliminowała po drodze do triumfu takie drużyny jak Moulouse, Quimper i Amiens. W finale okazali się silniejsi od Sochaux. W PZP nie sprostali Anderlechtowi, który oba mecze wygrał. Pierwszy 3:1, a drugi 2:0.

W sezonie 1990-1991 rozpoczynała się era Joela Mullera, który wiele dobrego zrobił dla FC Metz. Pierwszy swój sezon rozegrał lepiej, niż jego poprzednik, który zajął 14. miejsce. On podskoczył o 2 miejsca. Kibice we Francji śmiali się i żartowali, że działacze FCM wykupili 12. miejsce, bo 3 sezony z rzędu za czasów rządów Mullera klub zajmował tą lokatę. W sezonie 1994/1995 było już lepiej o 4 miejsca. Sezon później gracze Joela byli już na 4. miejscu. Rok później Metz miało skład na miarę mistrza. W zespole z Lotaryngii grali tacy piłkarze jak Letizi, Serredszum, Blanchard, Song, Pirès oraz Terrier. Zajęli 5. miejsce.

Najlepszy był sezon 1997/1998, w którym to zostali wicemistrzami Francji, przegrywając z Lens tylko różnicą bramek. Był to początek końca. 10., 11., 12., a następnie 17. miejsce w lidze sprawiły o spadku nie tylko moralnym, ale i o degradacji do D2. Jednak pograli tam tylko przez rok, po czym wrócili, by straszyć najsilniejsze ekipy z D1 (aktualnie Ligue 1).

Zawodnicy[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze FC Metz.

Obecny skład w sezonie 2014/2015[edytuj]

Stan na 14 września 2014

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Francja Johann Carrasso
2 OB Francja Médéric Deher
3 OB Francja Jonathan Rivierez
4 OB Francja Sylvain Marchal
5 OB Argentyna Guido Milán
7 PO Francja Romain Rocchi
8 PO Wybrzeże Kości Słoniowej Cheick Doukouré
9 NA Wenezuela Juan Falcón
10 PO Gwinea Bouna Sarr
11 NA Argentyna Federico Andrada (wypożyczony z River Plate)
12 NA Ghana Kwame Nsor
13 PO Francja Florent Malouda
14 PO Burkina Faso Fadil Sido
15 OB Francja Romain Métanire
16 BR Gabon Anthony Mfa Mezui
Nr Poz. Piłkarz
17 NA Wybrzeże Kości Słoniowej Maxwel Cornet
18 OB Francja Jeremy Choplin
19 NA Francja Thibaut Vion
20 NA Mali Modibo Maïga (wypożyczony z West Ham United F.C.)
21 PO Algieria Ahmed Kashi
22 PO Francja Kevin Lejeune
23 PO Francja Yeni Ngbakoto
24 OB Francja Gaëtan Bussmann
25 PO Senegal Guirane N'Daw
26 OB Luksemburg Chris Philipps
27 OB Argentyna José Luis Palomino
28 PO Senegal Mayoro N'Doye
29 PO Białoruś Siarhiej Krywiec
30 BR Francja David Oberhauser
-- OB Wybrzeże Kości Słoniowej Ali Bamba

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj]

Nr Poz. Piłkarz
30 BR Francja Thomas Didilon (w Seraing United do czerwca 2015)
-- PO Francja Samy Kehli (w Seraing United do czerwca 2015)
6 NA Senegal Moussa Gueye (w Seraing United do czerwca 2015)
Nr Poz. Piłkarz
-- PO Nigeria Saliu Popoola (w Seraing United do czerwca 2015)
25 OB Senegal Abdallah N'Dour (w RC Strasbourg do czerwca 2015)

Linki zewnętrzne[edytuj]