FC Metz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Metz
Pełna nazwa Football Club de Metz
Przydomek Les Grenats
Barwy          
Data założenia 1919
Debiut w najwyższej lidze 1932
Liga Ligue 1
Adres 3, allée Saint Symphorien
Boite Postale 40292
57000 METZ Cedex 01
France
Telefon: 03.87.63.48.20
Stadion Stade Saint-Symphorien
(Pojemność: 24 500)
Prezes Francja Bernard Serin
Trener Francja Philippe Hinschberger
Asystent trenera Francja Gilles Bourges
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój

Football Club de Metzfrancuski klub piłkarski z siedzibą w Metz (departament Mozela), założony w 1919 roku.

Sukcesy[edytuj]

Historia[edytuj]

Początki[edytuj]

Klub powstał w 1932 r. z połączenia dwóch amatorskich klubów z Metz. Jednym z nich był CAM (Cercle Athlétique Messin), a drugim ASM (Association Sportive Messine). Z początku w klubie grali robotnicy i urzędnicy pracujący w mieście. 15 kwietnia 1932 r. doszło do porozumienia w sprawie fuzji. W latach 30. klub miał status półprofesjonalny.

Pierwszy sezon i pierwszy spadek[edytuj]

FC Metz grało w pierwszym sezonie od powstania Ligue 1. Zajęli wówczas 9. miejsce w grupie B i musieli się pożegnać z elitą. Powrót nastąpił po dwóch latach przerwy. Na nowego prezydenta zostaje mianowany Lotaryńczyk Reymond Herloy. Mimo nieudanych meczów utrzymał klub w D1 aż do sezonu 1949-50. Wówczas "Smoki" zajęły 18. (ostatnie) miejsce i musiały się pożegnać z Ligue 1 na sezon.

Po zatrudnieniu byłego szkoleniowca Nice Elly Rousa powrócili bardzo szybko do elity. Kolejna relegacja miała miejsce w sezonie 1957/58. Mimo że do zespołu zakupiono zdolnego Argentyńczyka Roberto Aballaya, który poprzednio występował w Nancy.

Czyściec trwał aż do sezonu 1966-67, po którym piłkarze prowadzeni przez Maksymiliana Schirchina wywalczyli awans. W pierwszym powrotnym meczu zremisowali 1:1 na wyjeździe z Red Star. W 1978 r. do klubu przybywa działacz Carlo Molinari. Prezydent FC Metz stawia ze cel piłkarzom i trenerowi piękną grę, która opierałaby się na zasadzie fair play. Ich pierwszym rywalem w europejskich pucharach było niemieckie HSV. Wschodni rywale Francuzów rozprawili się z nimi 4:1 i 3:2. Gdyby nie szczęście, FC Metz pożegnałoby się z D1 już w sezonie 1981/82. Wówczas wyprzedzili Valenciennes o zaledwie 2 pkt.

Historyczna data[edytuj]

Historyczną datą dla kibiców FC Metz będzie 11 maja 1984 r. gdy ich pupilki zmierzyli się w finale Pucharu Francji z AS Monaco, który wówczas odnosił sukcesy. Na Parc de Princes 20.000 Lotaryńczyków oglądało zwycięstwo swoich piłkarzy. Był to pierwszy sukces na arenie piłkarskiej we Francji. Kilka miesięcy później niespodziewanie wygrali z FC Barcelona w pierwszej rundzie Pucharu Zdobywców Pucharów. Na stałe do annałów FCM zapisał się ówczesny trener, Henryk Kasperczak.

Ten sezon był udany z racji występów ligowych. Następca Kasperczaka, Marcel Husson zajął ze swoimi piłkarzami 5. miejsce, które dawało im możliwość gry w Pucharze UEFA. Widać, że rozpoczynała się era Metz. W Pucharze UEFA nie sprostali oni Hajdukowi Split. W lidze zajęli 6. miejsce.

W Pucharze Francji w 1988 r. ekipa Metz wyeliminowała po drodze do triumfu takie drużyny jak Moulouse, Quimper i Amiens. W finale okazali się silniejsi od Sochaux. W PZP nie sprostali Anderlechtowi, który oba mecze wygrał. Pierwszy 3:1, a drugi 2:0.

W sezonie 1990-1991 rozpoczynała się era Joela Mullera, który wiele dobrego zrobił dla FC Metz. Pierwszy swój sezon rozegrał lepiej, niż jego poprzednik, który zajął 14. miejsce. On podskoczył o 2 miejsca. Kibice we Francji śmiali się i żartowali, że działacze FCM wykupili 12. miejsce, bo 3 sezony z rzędu za czasów rządów Mullera klub zajmował tą lokatę. W sezonie 1994/1995 było już lepiej o 4 miejsca. Sezon później gracze Joela byli już na 4. miejscu. Rok później Metz miało skład na miarę mistrza. W zespole z Lotaryngii grali tacy piłkarze jak Letizi, Serredszum, Blanchard, Song, Pirès oraz Terrier. Zajęli 5. miejsce.

Najlepszy był sezon 1997/1998, w którym to zostali wicemistrzami Francji, przegrywając z Lens tylko różnicą bramek. Był to początek końca. 10., 11., 12., a następnie 17. miejsce w lidze sprawiły o spadku nie tylko moralnym, ale i o degradacji do D2. Jednak pograli tam tylko przez rok, po czym wrócili, by straszyć najsilniejsze ekipy z D1 (aktualnie Ligue 1).

Zawodnicy[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze FC Metz.

Obecny skład w sezonie 2017/2018[edytuj]

Stan na 2 września 2017

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Francja Thomas Didillon
2 OB Niemcy Philipp Wollscheid
3 OB Senegal Fallou Diagne (wypożyczony z Werder Brema)
5 PO Argentyna Gerónimo Poblete
6 OB Serbia Milan Biševac
8 PO Francja Yann Jouffre
9 NA Francja Nolan Roux
10 NA Argentyna Brian Fernández (wypożyczony z Racing Club)
11 NA Senegal Opa Nguette
12 OB Francja Matthieu Udol
13 PO Gambia Ablie Jallow
14 NA Senegal Ibrahima Niane
16 BR Japonia Eiji Kawashima
18 NA Luksemburg Vincent Thill
19 PO Francja Florent Mollet
Nr Poz. Piłkarz
20 PO Senegal Lemouya Goudiaby
21 OB Francja Moussa Niakhate
23 OB Luksemburg Chris Philipps
24 PO Francja Renaud Cohade
25 OB Hiszpania Iván Balliu
26 PO Portugalia Cafú
27 OB Kamerun Théodore Efouba Ayissi
28 OB Francja Jonathan Rivierez
29 NA Francja Emmanuel Rivière
30 BR Francja Quentin Beunardeau
32 OB Kamerun Benoît Assou-Ekotto
-- OB Francja Oumar Gonzalez
-- OB Serbia Vahid Selimovic
-- PO Francja Lucas Toussaint
-- PO Togo Mathieu Dossevi

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj]

Nr Poz. Piłkarz
-- PO Francja Alexis Larriere (w US Avranches do czerwca 2018)
-- PO Maroko Hamza Sakhi (w AJ Auxerre do czerwca 2018)
-- PO Francja Gauthier Hein (w Tours FC do czerwca 2018)
Nr Poz. Piłkarz
-- PO Łotwa Jānis Ikaunieks (w Seraing United do czerwca 2018)
-- NA Burkina Faso Moustapha Kaboré (w Seraing United do czerwca 2018)
-- NA Senegal Habib Diallo (w Stade Brestois do czerwca 2018)

Linki zewnętrzne[edytuj]