Augustyn I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Augustyn I
Ilustracja
ilustracja herbu
podpis
Prezydent Rady Regencyjnej Meksyku
Okres

od 29 września 1821
do 18 maja 1822

Cesarz Meksyku
Okres

od 19 maja 1822
do 19 marca 1823

Następca

republika
(Agustin Jerónimo de Iturbide y Huarte - pretendent do tronu)

Dane biograficzne
Dynastia

Iturbide

Data i miejsce urodzenia

27 września 1783
Morelia

Data i miejsce śmierci

19 lipca 1824
Padilla

Przyczyna śmierci

rozstrzelanie

Ojciec

José Joaquín de Iturbide

Matka

María Josefa de Arámburu

Żona

Anna Maria Huarte

Dzieci

Augustyn, Sabina, Juana, Josefa, Ángel, María Isis,
María Dolores, Salvador, Felipe, Agustín

Odznaczenia
Order Guadalupe (1822-1823, Meksyk)

Augustyn I, urodzony jako Augustyn Kosma Damian de Iturbide y Arámburu, hiszp. Agustín Cosme Damián de Iturbide y Arámburu w skrócie Agustín de Iturbide (ur. 27 września 1783 w Morelii, zm. 19 lipca 1824 w Padilli) – meksykański wojskowy, dyktator, polityk. Po wygranej wojnie z Hiszpanią w 1822 ogłosił się cesarzem.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Valladolid de Michoacán (obecnie Morelia). Karierę rozpoczął w wojsku hiszpańskim, w którym pełnił służbę oficerską w Nowym Meksyku. Razem z armią rojalistyczną brał udział w tłumieniu powstania niepodległościowego. W 1820 dowodził oddziałami, które miały zniszczyć siły powstańcze dowodzone przez Vicente Guerrero. Jednak zamiast z nim walczyć przyłączył się do niego (co uczynił jednak w tajemnicy przed władzami hiszpańskimi). Razem w lutym 1821 wydali tzw. Plan Iguala, który zawierał postanowienia odnośnie do niepodległości Meksyku oraz ustanowienia monarchicznej formy rządów. Iturbide i Guerrero otrzymali poparcie całego społeczeństwa i zadali szereg porażek hiszpańskim wojskom kolonialnym. Ostatni hiszpański wicekról Juan O'Donojú ustąpił ze stanowiska 21 sierpnia 1821 i podpisał tzw. Traktat z Cordoby, dzięki któremu Meksyk stał się niepodległym państwem. W ciągu miesiąca Iturbide został tymczasowym przywódcą rządu.

W 1822 ogłosił się cesarzem Agustínem I. Jego panowanie było okresem despotyzmu i nieporadnych rządów. 10 miesięcy później został zmuszony do abdykacji przez Antonia Lópeza de Santa Annę. Iturbide udał się na wygnanie do Włoch. W 1824 wrócił do Meksyku, został aresztowany, uznany za zdrajcę i skazany przez kongres meksykański na karę śmierci. Wyrok wykonano przez rozstrzelanie.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Jego żoną była Anna Maria Huarte, z którą miał 10 dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]