Aurobindo Ghose

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aurobindo Ghose
rahmenlos

Aurobindo Ghose lub Aurobindo Ghosh, Śri Aurobindo ( dewanagari श्री अरविन्द ; bengali অরবিন্দ ঘোষ]; tamil அரவிந்தர ; pol. Aurobindo Ghosz, ur. 15 sierpnia 1872 w Bengalu, zm. 5 grudnia 1950 w Pondicherry) – indyjski filozof, prozaik, poeta, krytyk literacki, tłumacz i publicysta

Życiorys[edytuj]

Ukończył studia w Cambridge w Anglii. Był profesorem i dyrektorem Edukacji Publicznej Księstwa Barody. W latach 19051910 zaangażowany w politykę, przewodniczył ruchowi nacjonalistycznemu. Żoną jego była Mrinalini, zmarła w 1918 roku.
Rok 1972 UNESCO ogłosiło Rokiem Aurobindo.

Droga duchowa[edytuj]

W 1910 roku wycofał się ostatecznie z życia politycznego Bengalu i rozpoczął poszukiwania uniwersalnego systemu religijnego. Od Lele, guru z Maharashtry, otrzymał inicjację w praktykę kultu bogini Kali. Założył w Pondicherry aśram w którym zamieszkał. W 1926 wycofał się z publicznej aktywności aśramu.

Twórczość[edytuj]

Aurobindo Ghose pisał dzieła po angielsku i w języku bengali.

Poezja[edytuj]

  • Meditations of Mandavya (1913)
  • Savitri (1950 – 1951)

Publikacje krytycznoliterackie[edytuj]

  • Bankim Chandra Chatterjee (1893 – 1894)
  • The Age of Kalidasa (1902)
  • The Future Poetry (pośmiertnie, 1954)
  • The Foundation of Indian Culture

Inne[edytuj]

  • The Life Divine (1939 – 1940)
  • The Synthesis of Yoga (pośmiertnie, 1955)
  • The Ideal Human Cycle (1919, wydanie poprawione 1950)

Sławni uczniowie[edytuj]

  • Mira Richard – pochodząca z Francji następczyni mistrza;
  • Śri Chinmoy – prawie dwadzieścia lat spędził w Puducherry (od 1944);
  • Matka Meera – jako Kamala Reddy spędziła młodzieńcze lata w aśramie w Puducherry;
  • Suddhananda Bharati (1897-1937) – przebywał 23 lata w aśramie[1].

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Vadakaymadam Krishnier Subramanian: 101 Mystics of India. Wyd. 1. New Delhi: Abhinav Publications, 2006, s. 215. ddc 291.422 092 21. ISBN 81-7017-445-7. (ang.)