Avro Canada VZ-9-AV Avrocar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Avro Canada VZ-9-AV Avrocar
Avro Canada VZ-9-AV Avrocar
Dane podstawowe
Państwo  Kanada
Producent Avro Canada
Konstruktor John Frost
Typ statek powietrzny pionowego startu
Załoga 2
Historia
Data oblotu 12 listopada 1959
Egzemplarze 2
Dane techniczne
Napęd 3 x Silnik turboodrzutowy Continental J69-T-9
Ciąg 2,9 kN każdy
Wymiary
Wysokość 1,5 m
Masa
Własna 1361 kg
Startowa 2522 kg
Osiągi
Prędkość maks. 483 km/h (teoretyczna)
56 km/h (rzeczywista)
Pułap 3000 m (teoretyczny)
0,91 m (rzeczywisty)
Dane operacyjne
Użytkownicy
US Air Force, US Army
Rzuty
Rzuty samolotu
położenie silnika
Avrocar

Avro Canada VZ-9-AV Avrocar – statek powietrzny pionowego startu i lądowania w kształcie dysku, opracowany jako tajny projekt w trakcie zimnej wojny przez kanadyjskiego producenta samolotów Avro Canada w Malton, Ontario.

Projektant[edytuj]

Projektant samolotu, Jack Frost rozpoczął prace w Avro Canada w 1947 roku. Wcześniej pracował dla brytyjskiej firmy de Havilland przy projektach myśliwców odrzutowych de Havilland Vampire i De Havilland DH.108 Swallow. W Kanadzie uczestniczył w opracowaniu pierwszego myśliwca naddźwiękowego Avro Canada CF-100 Canuck a następnie w specjalnej grupie badawczej opracowującej tajny samolot.

Rozwój[edytuj]

Działalność grupy badawczej była początkowo wspierana finansowo przez rząd kanadyjski jednak jego wsparcie finansowe zostało wstrzymane w 1953 r. Po zakończeniu finansowania Jack Frost zrezygnował z uczestnictwa w grupie badawczej, nie rezygnując jednak z szukania alternatywnych dróg pozyskania funduszy dla projektu. Dzięki swoim umiejętnościom handlowca, udało mu się przyciągnąć zainteresowanie Stanów Zjednoczonych Ameryki. W 1953 roku grupa amerykańskich ekspertów wojskowych odbierała myśliwski samolot Avro Canada CF-100 Canuck. Frost skorzystał z okazji i pokazał im projekt swojego samolotu, który wzbudził zainteresowanie uczestników w prezentacji. Ustalono, że dalsze prace będą finansowane przez Stany Zjednoczone.

Projekt statku Avro VZ-9-AV Avrocar musiał być zgodny z wymogami Amerykanów. Armia USA używała samolotów ponaddźwiękowych do działań rozpoznawczych i transportowych. US Air Force potrzebowała samolotu, który byłby niewykrywalny przez radar i jeśli było to konieczne, szybko podnosił się i rozwijał prędkość ponaddźwiękową. Projektanci uważali, że mogą spełnić wszystkie wymogi.

Końcowy model[edytuj]

Firma Avro Canada zbudowała dwa prototypy samolotu Avrocar. Jeden zaprojektowany do badań w tunelu aerodynamicznym NASA w Kalifornii, a drugi do lotów testowych. Natychmiast po zakończeniu produkcji samolotów, w lutym 1959 r., rząd kanadyjski przestał wspierać finansowo projekt Avro Canada CF-105 Arrow, który spowodował poważny kryzys finansowy. Kryzys dotknął wszystkie projekty, w tym prace grupy badawczej kierowanej przez Frosta. Jednak pod koniec maja 1959 Frost we współpracy z Amerykanami zapewnił kontynuację swojego projektu.

Statek powietrzny Avro VZ-9-AV Avrocar miał kształt "latającego talerza" o średnicy około 5,5 m i powierzchnii 23,7 m² oraz dwie oddzielne małe kabiny, przeznaczone dla pilota i obserwatora. W górnej części kabiny są przezroczyste kopuły. Samolot ma trzy małe silniki odrzutowe Continental J69-T-9, które znajdowały się pomiędzy główną turbiną. Wysiłkiem projektantów było wykorzystanie efektu Coandy. Statek miał być zdolny do prostopadłego startu i lądowania. Na wysokości 3000 m miał osiągać prędkość 480 kilometrów na godzinę.

Pierwsze trzy loty testowe przeprowadzono w listopadzie 1959 roku. Dalsze badania w styczniu 1960 r., a następnie w okresie od lipca 1960 do czerwca 1961 roku. Łącznie było to 75 godzin. Wyniki badań wykazały problemy ze stabilnością i słabe osiągi. Maksymalna prędkość osiągana podczas testu wynosiła tylko 56 kilometrów na godzinę, na wysokości 90 cm nad ziemią. Okazało się, że moc silnika nie jest wystarczająca. Avrocar zachowywał w zasadzie niczym poduszkowiec. Co więcej, był bardzo głośny, co jest niekorzystne dla celów wojskowych.

Zakończenie projektu[edytuj]

W sprawie dalszych zmian nie były już dostępne środki finansowe. Propozycje zmian Frosta w projekcie nie zostały przyjęte przez co Avrocar oraz inne projekty w dziedzinie VTOL przestały być wspierane finansowo przez USA w 1961 roku. Avrocar nie wzbudził zainteresowania, ani rządu Kanady lub innego kraju, co doprowadziło do rozwiązania grupy badawczej. Pod względem osiągniętych wyników projekt Avrocar był nieudany i został eksponatem w muzeum lotnictwa.

Bibliografia[edytuj]